Z życia wzięte - Strona 57

"Kiedy mąż powiedział, że jego rodzice chcą nam kupić mieszkanie, byłam wniebowzięta. Myślałam, że to rozwiąże wszystkie nasze problemy i pozwoli nam zacząć życie bez kredytów. Szybko się jednak okazało, że to mieszkanie było tylko początkiem kłopotów. Teraz teściowie chcą mieć wpływ na każdą decyzję, nawet na to, jakie firanki mamy powiesić w oknach czy jakiego koloru mają być ściany w przedpokoju."

"Mój dziesięcioletni syn marzył o tym, żeby pofarbować włosy na niebiesko. Ot, taka moda. Stwierdziłam, że to nic złego, więc poszliśmy do fryzjera, żeby nie bawić się w jakieś domowe, nieprofesjonalne praktyki. Kiedy wróciliśmy do domu, mój mąż usiadł i załamał ręce. Teraz jestem ta 'zła', bo nie skonsultowałam tego z nim. Nie sądziłam, że głupia fryzura będzie stanowić aż taki problem."

"Moja babcia odeszła dwa tygodnie temu, a zamiast wsparcia, na które liczyłam od mojego chłopaka, muszę się mierzyć z jego oczekiwaniami dotyczącymi spadku. To chyba najdziwniejsza i najbardziej przykra sytuacja, w jakiej kiedykolwiek się znalazłam."

"Zawsze wyobrażałam sobie, że po ślubie zacznę mówić do teściowej "mamo". Dla mnie to była naturalna kolej rzeczy. W mojej rodzinie tak się robiło, więc uznałam, że tak też będzie u nas. No ale teściowa szybko dała mi do zrozumienia, że nie mam się co łudzić. Usłyszałam wprost, że mam się zwracać do niej po imieniu. Z początku nie widziałam w tym problemu, ale z czasem zaczęło mnie to uwierać."

"Naprawdę nie mogę zrozumieć, jak można tak mówić o własnej wnuczce. Moja teściowa od samego początku miała jakieś dziwne oczekiwania co do wyglądu Zosi, bo w ich rodzinie wszyscy mają jasne włosy i piegi. Liczyła, że nasza córka też taka będzie. Ale Zosia odziedziczyła moje ciemne włosy i wygląda bardziej jak ja. Podczas chrztu teściowa stwierdziła, że z czarnymi włosami 'ani trochę nie wygląda jak aniołek' i że to moja wina, że 'nie grzeszy urodą. Serio, takie słowa o małym dziecku."

"Zawsze byłam bardziej naturalna – makijaż robiłam na wyjątkowe okazje, a na co dzień pozwalałam skórze odpoczywać. Koleżanki komplementowały moją cerę, bo mimo trzydziestu paru lat była zdrowa i bez zmarszczek. Wszystko zmieniło się, kiedy poznałam mojego obecnego partnera. Od pierwszej randki przyzwyczaił się do mojego "zrobionego" wyglądu i teraz nie wyobraża sobie, żebym pokazała się bez makijażu. Nie wiem, czy to normalne, że tak bardzo staram się spełniać jego oczekiwania, mimo że czuję, że już nie jestem do końca sobą."

"Od jakiegoś czasu z mojej szafy znikają ubrania i na początku myślałam, że to moja wina – może coś gdzieś zostawiłam, albo zapomniałam, gdzie je wcisnęłam. Ale niedawno odkryłam prawdę: to teściowa zaczęła pożyczać moje rzeczy, i to bez pytania. Nie mam pojęcia, jak to ugryźć, bo do tej pory świetnie się dogadywałyśmy. Mieszkamy razem, więc to nie jest takie proste."

"Poznany w sanatorium Jarosław, mówił, że jest wolny. Pewnego dnia przed moimi drzwiami pojawiła się koleżanka z dawnych lat, twierdząc, że jest żoną Jarosława."