Z życia wzięte - Strona 121

"Kiedy ja byłam nastolatką, to nie było takiej możliwości, żebym całe wakacje przesiedziała bezczynnie w domu i nie poszła zarobić trochę grosza na własne potrzeby. Robiłam to z sama z siebie i rodzice nawet przez moment nie musieli mnie do tego namawiać. Dla mnie to było oczywiste, że lepiej zarobić swoje, niż się prosić rodziców, którzy i tak nie mieli lekko. Niestety moja córka nie chce iść do pracy sezonowej. Uważa, że wakacje są od odpoczywania i jeszcze się w życiu napracuje".

"Rodzice i brat mnie nie szanowali, lekceważyli, umniejszali moim umiejętnościom i wiedzy. Ja postanowiłam zrobić wszystko, by im oczy zbielały. Tak też się stało, gdy zatrudniono mnie po studiach prawniczych w dobrej kancelarii adwokackiej, a po kilku latach skruszeni rodzice przyszli do mnie wraz z bratem, aby prosić mnie o pomoc. Odmówiłam, czując satysfakcję".

"Zbliżały się moje urodziny, a wraz z nimi nadzieje na miłe prezenty i chwile spędzone w gronie najbliższych. Moja świekra, zawsze uśmiechnięta i pełna energii, obiecała, że w tym roku zrobi mi szczególną niespodziankę. W dniu moich urodzin, z pięknie zapakowaną paczką, stanęła przede mną, z dumą wręczając mi prezent. W duchu byłam pełna nadziei, licząc na coś wyjątkowego".

"Niedawno zakochałem się w kobiecie starszej ode mnie o 13 lat. Ona jest dojrzała, inteligentna, pełna pasji i energii, a nasza znajomość sprawiła, że zacząłem patrzeć na życie z nowej perspektywy. Niestety ona odrzuca moje zaloty, bo jest przekonana, że zależy mi wyłącznie na jej majątku".

"Moja sytuacja jest dość nietypowa, bo, choć na pierwszy rzut oka mogłaby się wydawać idealna, w rzeczywistości przysparza mi wiele frustracji. Uwielbiam zajmować się domem, ale mąż zabrania mi to robić. Zatrudnił nawet kobietę do gotowania i mężczyznę do sprzątania oraz załatwiania codziennych sprawunków".

"Moja 75-letnia mama, cztery lata po śmierci mojego ojca, znalazła nową miłość. Przyznam szczerze, że zatkało mnie na wieść o ich ślubie. Zresztą ta decyzja nie podoba się chyba nikomu. Sąsiadki już próbowały wpędzić mnie w zakłopotanie".

"To u nas odwieczny problem. Ja przyznaję, że wybrałam go na ojca mojego dziecka, bo dobrze zarabiał. Wiedziałam, że alimenty niskie nie będą i będzie mi łatwiej wychować syna. No i on je płaci regularnie, ale nie kupuje już synowi prezentów, nie dokłada się do wyprawki. W moim odczuciu powinien to robić, ale nie wiem, jak go do tego nakłonić".

"Synowa zachowała się bardzo nieodpowiedzialnie. Ma dwoje dzieci, męża i dom, a do tego pracę. Bardzo chciała mieć trzecie dziecko. Wiedziała, że podupadła na zdrowiu, a mimo tego była mądrzejsza od wszystkich wokół. Zaszła w trzecią ciążę i teraz leży w szpitalu. Na głowie mojego syna jest praca, dom, a także dzieci. A ja muszę mu pomagać. Przecież też mam swoje życie".