Z życia wzięte - Strona 157

"Najbardziej żal mi w tym wszystkim synka. Niełatwo jest przetłumaczyć pięciolatkowi pewne rzeczy. A ojciec ciągle obiecuje mu gruszki na wierzbie, a później nie dotrzymuje słowa. Miał jechać do niego na wakacje i to już jutro. A on dzisiaj mnie poinformował, że jednak go nie zabierze, bo leci na urlop z nową rodziną. I znów mi przyjdzie przekazać mu smutne wieści. A później syn myśli, że to przeze mnie".

"Jestem zakochana w Romanie, którego poznałam w sanatorium. Kiedy zaproponował, że u mnie zamieszka, to odpowiedziałam, że chyba nie jestem gotowa na taki krok, a co najważniejsze, ludzie by gadali. On powiedział, żebyśmy się w takim razie pobrali".

"Od wielu miesięcy czułam, że potrzebuję odpoczynku. Codzienne obowiązki, praca i wychowywanie dwójki energicznych dzieciaków sprawiały, że coraz częściej marzyłam o chwili tylko dla siebie. Przeglądanie zdjęć egzotycznych plaż, górskich szlaków i urokliwych miasteczek było moją jedyną odskocznią od codzienności. Marzyłam o wakacjach, które pozwolą mi naładować baterie i wrócić do domu z nową energią. Jednak była jedna przeszkoda — mój mąż, Michał".

"Staram się wykonywać wszystkie obowiązki domowe z największą starannością, ale to i tak nigdy nie zadowala mojej mamy. Ciągle słyszę, że jestem leniwa i że mam dwie lewe ręce. To naturalne, że wolę spędzać czas z tatą niż z matką. W jego towarzystwie czuję się dobrze i spokojnie".

"Narzeczony na pół roku przed ślubem zapowiedział, że od razu po ślubie jedzie za granicę na trzy lata, żeby wybudować nam dom. Dziwi mnie to, bo przecież możemy mieszkać w domu u moich rodziców. Nie chcę zaraz po ślubie zostać bez męża i to na tak długi czas. Obawiam się też, że ludzie ze wsi, w której mieszkamy, będą się ze mnie śmiać".

"Wiem, że tak nieładnie. Jestem pewna, że gdyby ktoś sięgnął po moją, tak prywatną rzecz, to obraziłabym się na tysiąc lat. Przecież w pamiętnikach pisze się o swoich największych sekretach, którymi często nie dzielimy się z nikim. Jednak ja naprawdę nie wiedziałam, co mam robić. Kompletnie nie dogadywałam się z moją nastoletnią córką, nie potrafiłam jej zrozumieć. Od kiedy poznałam jej myśli, jest mi dużo łatwiej. Ale mimo wszystko nie czuję się dobrze, z tym że to wszystko przejrzałam".

"Ja i mój mąż znamy się od 15 lat. Po takim czasie człowiek już dostrzega, gdy coś jest nie tak. Świetnie znałam swojego męża i wiedziałam, jak coś jest nie tak i coś go trapi. Zazwyczaj też wszystko od razu mi mówił, gdy coś było nie tak. A jednak teraz stało się inaczej. Mój mąż zachowywał się inaczej, był opryskliwy i nie mogłam go poznać. Wreszcie zaczęłam podejrzewać go o zdradę. Prawda była jednak znacznie gorsza". 

"Mój wnusio skończył w tym roku 6 lat, a rodzice już wysyłają go na obóz. To chyba za wcześnie. Dziecko w tym wieku powinno spędzać wakacje z rodzicami, a nie z obcymi ludźmi z dala od domu".