"Najbardziej żal mi w tym wszystkim synka. Niełatwo jest przetłumaczyć pięciolatkowi pewne rzeczy. A ojciec ciągle obiecuje mu gruszki na wierzbie, a później nie dotrzymuje słowa. Miał jechać do niego na wakacje i to już jutro. A on dzisiaj mnie poinformował, że jednak go nie zabierze, bo leci na urlop z nową rodziną. I znów mi przyjdzie przekazać mu smutne wieści. A później syn myśli, że to przeze mnie".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Syn znów zrobił sobie nadzieję
Mój synek znowu zrobił sobie nadzieję. I tak jest za każdym razem. Kiedy odeszłam od jego ojca, umawialiśmy się tak, że co drugi weekend mały będzie u taty. Na początku tak było. Ojciec zabierał go chętnie, a synek wracał zadowolony, choć stęskniony za mną.
Później był partner, znalazł sobie nową kobietę, która miała już dzieci i nagle jakby one stały się dla niego ważniejsze.
Pewnego dnia zadzwonił do mnie z pretensjami, że dopiero teraz widzi, jak wiele go ominęło w życiu jego syna, bo z dziećmi nowej partnerki jest na co dzień i tego wszystkiego doświadcza.
Ale prawda jest taka, że rozwód był z jego winy i nie była to moja zachcianka.
Przestał zabierać syna
Najpierw były mąż przestał zabierać syna co dwa tygodnie i widywał go już tylko raz w miesiącu. Mały strasznie za nim tęsknił, ale jak do niego dzwonił, to ojciec mówił mu, że ma dużo pracy.
Później nie przyjeżdżał już wcale. Nieważne czy to miała być zwyczajna sobota, czy urodziny syna, albo jakieś święta.
Zdarzało się często, że nie przyjeżdżał bez uprzedzenia, a dodzwonić się do niego nie szło i wtedy to ja musiałam świecić przed synem oczami.
A teraz znów to samo
Tym razem umówił się z synkiem, że zabierze go na cały tydzień z okazji wakacji. Mały już od dawna spakowany, odlicza dni, a nagle były mąż poinformował mnie, że on to jednak nie przyjedzie, bo leci z nową rodziną na urlop. O czym oczywiście poinformować wcześniej nie mógł.
Mógłby też zabrać małego razem z nimi, ale nie. No po co... przecież on już się dla niego nie liczy.
I teraz to ja mam mu o tym powiedzieć. Znów najgorsze dla mnie. Znów to ja będę musiała zaopiekować się jego emocjami i jakoś ojca wytłumaczyć.
Wiem, że jak syn podrośnie, to sam zrozumie, jak to wygląda. Ale póki co jest naprawdę trudno, bo we wszystkim ojca tłumaczy. Ciężka sytuacja
Marlena
