Z życia wzięte - Strona 578

„Do rodziny mojego męża nie weszłam z czystą kartką, ale mimo to zarówno ja, jak i moje dzieci z pierwszego małżeństwa zostaliśmy przyjęci z dużą serdecznością. Niestety nie przez każdego, co wzbudza we mnie ogromne poczucie niesprawiedliwości. Teściowa dba o wnuki nie tylko przy okazji urodzin i tu funkcjonuje jeszcze coś takiego, jak wyprawka szkolna od babci, ale nie dla każdego, Moje dzieci od zawsze są w tym pomijane”.

"O borze szumiący, jak dobrze, że zaraz będzie po wakacjach, bo może moja dorosła córka zajmie się w końcu innymi sprawami, zamiast wciąż wtykać nos w to, co robię, gdzie jeżdżę i z kim się spotykam... Ja jej zawsze dawałam sporo wolności, a teraz nie wiedzieć czemu ona mi tego odmawia pod pozorem troski! Jakby stary człowiek nie miał prawa się zakochać ani o sobie decydować... Wiek nie zawsze ogranicza nas intelektualnie. Normalna ze mnie kobieta, nie jakaś niedołężna staruszka! Dam sobie radę sama i nikt nie musi mi reżyserować życia! Zwłaszcza odkąd zaszły w nim tak obiecujące zmiany za sprawą pewnej osoby..."

"Rozpoczęcie roku lada dzień, a ja mam zgryza... Moja młodsza córka Zuzia idzie do pierwszej klasy. Początkowo strasznie się ucieszyłam, bo szkoła przysłała tak minimalistyczną wyprawkę, że z tych 300 plus i jeszcze nam zostanie! Zwłaszcza że plecak mamy po Ani. Ale radość była przedwczesna... Wczoraj Zuzia powiedziała, że nie będzie chodziła w koszulkach w bajkowe wzory po starszej siostrze! Podała konkretny powód i poprosiła, żeby kupić jej nowe... Myślałam, że się przewrócę, ale gdy jej wysłuchałam, zaczęłam się łamać..."

"Kiedy ktoś mi mówił, że z rodziną wychodzi się najlepiej na zdjęciu, pukałam się po głowie. Ja uważam, że nie ma większej wartości niż rodzina, a ponieważ mam tylko jednego brata, to doceniałam go zawsze i szanowałam najmocniej, jak tylko się dało. Czasami mnie zawodził, ale nie miałam o to do niego pretensji, bo każdy przecież ma swoje życie. Niestety po śmierci mojego ojca, który w ostatnich latach życia ciężko chorował, mój brat wytoczył przeciwko mnie ciężkie działa. To ja opiekowałam się ojcem. To ja z nim mieszkałam, dbałam o niego, zrezygnowałam z pracy i całego swojego życia. A teraz brat chce mnie wyrzucić i sprzedać dom, żeby podzielić majątek. To niesprawiedliwe".

"Ja i mój mąż od pewnego czasu nie możemy się dogadać. Wszystko to jest spowodowane jego obsesją na punkcie naszego nowego samochodu. Mąż uważa, że jestem słabym kierowcą i dlatego nie pozwala mi wsiąść za kółko naszego nowego auta".

"Babcia zawsze mi radziła, że "facet jest na chwilę, a dziecko na zawsze". Dlatego przy każdej możliwej okazji powtarzała, żebym się długo nie zastanawiała, tylko "zrobiła sobie dziecko, bo latka lecą", a potem się będziemy martwić. Tak też w końcu zrobiłam. Nie wiedziałam tylko, jakie będą tego konsekwencje!"

"Życie jest jednak bardzo przewrotne. Tak bardzo kochałam swojego męża, że z zazdrości wynajęłam testerkę wierności, bojąc się, że on mnie zdradza. Nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy. To wszystko moja wina. Popełniałam największy błąd życia i straciłam męża bezpowrotnie. Tak bardzo tego żałuję. Tak bardzo nadal go kocham".

"Myślałam, że mogę jej ufać. Znamy się przecież od lat i zawsze wiedziałyśmy o sobie wszystko. Wspierałyśmy się w trudnych chwilach i stałyśmy za sobą murem, gdy tylko było trzeba. A teraz okazało się, że ona tak naprawdę tylko wykorzystała moją naiwność. I kto wie, jak długo to robiła. Może to nie był pierwszy raz. Tym razem jednak zabolało bardzo mocno. Naprawdę się tego po niej nie spodziewałam i nigdy jej tego nie wybaczę".