Z życia wzięte - Strona 499

"Przed ślubem byliśmy prawie na każdej imprezie i koncercie w okolicy. Byliśmy królami życia i cieszyliśmy się sobą w najbardziej atrakcyjny sposób. Po ślubie wszystko się zmieniło... Malwina stała się zazdrosna i zaborcza. Każdą minutę chce spędzać tylko ze mną i nie myśli, aby podzielić czasem z moimi kolegami. Gdybym wiedział, że tak będzie to bym się nie żenił!"

„Różowy październik — miesiąc świadomości i profilaktyki raka piersi — to doskonały moment, żeby nagłośnić moją historię. Mam nadzieję, że mój list zmotywuje kobiety do regularnych badań. Mnie udało się wygrać nierówną walkę z podstępnym przeciwnikiem — nowotworem piersi. Otrzymałam drugą szansę od życia być może po to, żeby przekazać ją dalej. Kobiety, to apel do was. Badajcie się regularnie!”

"Moja teściowa nie może przeżyć tego, że kupuję dziecku używane obuwie! Ja nie mam z tym żadnego problemu, bo uważam, że lepsze dobre buty, nawet lekko używane albo raz założone, niż byle jakie, ale z jedyną zaletą, że nowe. A na inne rozwiązanie nie mam ani kasy, ani sumienia, bo musiałabym wydawać zawrotne kwoty. Co innego moja teściowa..."

Panie: Renata Martyna i Angelika Chwyć zostały mistrzyniami świata w dekorowaniu tortów! 16 i 17 października w Mediolanie, we Włoszech odbyły się zawody najlepszych cukierników świata, podczas których to Polki sięgnęły po złoty medal i puchar za najlepiej wykonany tort. W tej edycji tematem przyozdobienia piętrowego ciasta, była "muzyka narodu". Panie zaczerpnęły inspirację m.in. od Michała Szpaka, czy Fryderyka Chopina. Gratulujemy!

"Mam tego dość. Dopiero szkoła się zaczęła, a moje dzieci już po raz piąty mają wysoką temperaturę i ledwo mówią! Ilekroć przyjdę z moimi pociechami do placów, to widzę jak inne dzieci pociągają nosem, mają dreszcze. Rodzice zamiast je doleczyć porządnie, wysyłają do szkoły! Dlaczego nikt się z tym nie liczy, że jak dziecko jest chore to rodzic ma problem? Niedługo mnie szefowa z pracy wyrzuci za kolejne niespodziewane wolne..."

„Pomimo wielu lat starań test ciążowy, jak na złość, nie chciał pokazać dwóch kresek. Zrobiliśmy wszelkie możliwe badania. Ku naszemu zdziwieniu, wszystko było w porządku, ale nadal nie mogliśmy spełnić swojego marzenia o zostaniu rodzicami. W końcu podjęliśmy decyzję o adopcji. Załatwiliśmy wszystkie formalności i zostaliśmy pełnoprawnymi kandydatami na rodziców adopcyjnych. W międzyczasie wydarzył się cud. Aż ciężko w to uwierzyć!”

"To bardzo krzywdzące. Bo nie uważam, bym zrobiła komuś coś złego. Ja po prostu kocham dzieci i zawsze chciałam mieć dużą rodzinę. Nie powiedziałam też jeszcze STOP, bo skoro zdrowie dopisuje, a my z mężem możemy pozwolić sobie na kolejne dzieci, to dlaczego nie? Jakim prawem ktoś mnie ocenia i twierdzi, że zrobiłam sobie zwyczajnie fabrykę pieniędzy. Czy ludzie naprawdę nie wiedzą, ile kosztuje wychowanie dziecka? Przecież to nie tylko stałe wydatki, ale też jakieś niespodziewane choroby, czy zakupy, których nie zaplanowaliśmy. Uważam, że powinnam dostać medal za wielodzietność. Jak każda kobieta, która ma przynajmniej trójkę dzieci i się im poświęca".

"Nie miałem szczęścia w miłości. I taka jest prawda. Albo inaczej. Kiedy już to swoje szczęście spotkałem, miałem możliwość z nim żyć jedynie przez 8 lat. Ta kobieta była ode mnie starsza i odeszła w wieku 75 lat. A ja zostałem tu sam jak palec. Wprawdzie z córkami, ale one mają już własne rodziny, a do starego ojca rzadko zaglądają. Boję się samotności. Dlatego myślę o kolejnym ślubie, choć obiecywałem córkom, że więcej się nie ożenię. Teraz mówią, że im za mnie wstyd, a ja stoję przed niełatwym wyborem".