Z życia wzięte - Strona 832

"Poznaliśmy się jeszcze w przedszkolu. Można by powiedzieć, że to była przyjaźń od piaskownicy. Byliśmy nierozłączni. W szkole siedzieliśmy w jednej ławce, a po lekcjach i tak spędzaliśmy czas razem, w swoich domach. W końcu zdałem sobie sprawę z tego, że ją kocham. Kiedy jej to wyznałem i odkryłem, że ona nie pozostaje mi dłużna, byłem najszczęśliwszy na świecie. Wzięliśmy ślub, urodziły się nasze córki. A później zaczęła mnie zdradzać, a ja wciąż jej wybaczałem. Trzy miesiące temu odkryłem, że znów ma kogoś, a jednak wraca do domu i śpi ze mną w jednym łóżku. Koledzy mówią, że jestem łosiem, ale ja chyba zawsze i wszystko jej wybaczę. Miłość nie wybiera".

Ciąża Majki była zaplanowana. Bardzo się cieszyłem, kiedy dowiedziałem się o tym, że będziemy mieli dziecko. Upragnione, wyczekane. To był jeden z najlepszych dni w moim życiu. Nie sądziłem jednak, że ciężarna żona zrobi ze mnie po prostu niewolnika. To grube przegięcie. Nie rozumiem, o co tutaj chodzi. Ona uważa, że powinienem jej usługiwać. Sama nie kiwnie nawet palcem. Całymi dniami ogląda seriale, nie pracuje, nie sprząta, nie gotuje... POMOCY! 

Święta kojarzą się z radosnym i spokojnym czasem spędzonym w gronie bliskich osób. Niestety, jest to również czas, w którym niektórzy czują się zestresowani zadawanymi pytaniami lub niestosownymi komentarzami. Napisała do nas czytelniczka, która postanowiła w tym roku zerwać z tradycją i spędzić święta sama w górach. 35-latka spotyka się co roku z pytaniami, które ją w pewien sposób ranią.

Święta spędza się najczęściej w gronie najbliższych osób. Czasami jednak w małżeństwie brakuje kompromisów w sprawie rozplanowania świąt i okazuje się, że partnerzy spędzają je osobno ze swoimi rodzinami. Z takim problemem napisała do nas czytelniczka.

Nie spodziewałam się nigdy, że kiedykolwiek będę pisała o swoim życiu prywatnym, ale ta sytuacja nieco mnie przerosła i nie chciałabym dzielić się z rodziną tym, co przeżywam. Oczywiście myślałam, że moja siostra mogłaby wpaść w oko mojemu mężowi, bo jest ode mnie młodsza o 8 lat i jest faktycznie piękną kobietą, ale nie myślałam, że on zacznie zachowywać się aż tak dziwnie.

Kiedyś moja żona była piękną kobietą. Wszyscy koledzy mi zazdrościli. Bardzo o siebie dbała, nosiła buty na wysokim obcasie, obcisłe sukienki, zawsze miała piękną fryzurę i idealny makijaż. Cóż... Wszystko zmieniło się po narodzinach dziecka. Teraz cały czas chodzi w rozciągniętym dresie, a make-up nosi od święta. W ogóle mi się nie podoba! To naprawdę mi przeszkadza. 

Wiele kobieta na świecie latami żyje w przekonaniu, że nigdy nie zaznają prawdziwego szczęścia, tylko dlatego, że jeszcze nie trafiły w swoim życiu na tego jedynego. Ja latami żyłam w przekonaniu, że tego jedynego już znalazłam i to, że czuję się beznadziejnie, jest tylko i wyłącznie moją winą.

"Święta Bożego Narodzenia to dla mnie trudne przeżycie w tym roku. Przed Wielkanocą zmarł mój mąż, z którym spędziłam ponad 40 lat mojego życia. Nie mieliśmy dzieci, a zresztą rodziny nie utrzymywaliśmy bliskich kontaktów. Miałam więc wybór: albo spędzić Wigilię samotnie, albo kogoś do siebie zaprosić. Padło na bezdomnego, który już od kilku lat przesiaduje pod naszym blokiem. Znam go z widzenia. Czasami podawałam mu coś do jedzenia i zamienialiśmy ze sobą kilka słów. Tym razem jednak, zamiast życzyć mu tylko "Wesołych Świąt" postanowiłam, że spędzę je z nim. Zgodził się bez zastanowienia".