Święta kojarzą się z radosnym i spokojnym czasem spędzonym w gronie bliskich osób. Niestety, jest to również czas, w którym niektórzy czują się zestresowani zadawanymi pytaniami lub niestosownymi komentarzami. Napisała do nas czytelniczka, która postanowiła w tym roku zerwać z tradycją i spędzić święta sama w górach. 35-latka spotyka się co roku z pytaniami, które ją w pewien sposób ranią.
"Pochodzę z bardzo konserwatywnej rodziny"
Postanowiłam, że w końcu zdecyduję się na napisanie tego maila, nie po to, żeby ponarzekać na forum, ale po to, że może ktoś chociaż przez moment zastanowi się, czy nigdy nie sprawił drugiej osobie przykrości przy świątecznym stole. Tyle się mówi, że to czas radości, czas dla rodziny, a wciąż są osoby, które chcą komuś dopiec.
Nigdy nie byłam osobą, która wtrąca się w życie i wybory innych, dlatego bardzo mnie denerwuje takie zachowanie. Pochodzę z bardzo konserwatywnej rodziny, w której TRZEBA znaleźć męża/żonę do 25. roku życia, a najlepiej niedługo po ślubie urodzić dzieci - jedno to za mało, bo przecież wyrośnie na rozpieszczonego nastolatka, a na dodatek będzie się nudzić. Poza tym kto pomoże na starość?
"Pochodzę z bardzo konserwatywnej rodziny"
Nigdy jakoś nie przepadałam za stałymi związkami. Może dlatego, że moi rodzice często się kłócą, a może po prostu nie jest to dla mnie. Nie oznacza to, że nie byłam w żadnej relacji. Mój ostatni związek zakończył się prawie 4 lata temu i od tej pory jestem singielką - szczęśliwą singielką. Mam świetną pracę, przyjaciół, różne pasje. Nie czuję się źle bez partnera. Jednak wszystko zmienia się podczas rodzinnych spotkań, na których wszyscy zalewają mnie pytaniami o narzeczonego. Cała rodzina daje mi wtedy do zrozumienia, że bycie singielką w tym wieku nie tylko nie jest normalne, ale jest też porażką.
Od razu pojawiają się złote rady od ciotek, że może warto poszukać kogoś na kursach albo zmienić pracę i poznać nowych znajomych. Nie rozumieją, a raczej nawet nie starają się zrozumieć, że ja nie szukam nikogo na siłę i dobrze mi z moim życiem. W te święta postanowiłam sobie jednak oszczędzić nerwów i posiedzieć w domu. Pamiętam, że po Wigilii w zeszłym roku czułam się tak zdołowana, a wszystko przez to, że czułam się jak jakaś życiowa ciamajda, która nie znalazła sobie partnera, więc odniosła życiową porażkę.
