Z życia wzięte - Strona 508

"Wszyscy bliscy powtarzają mi, że nie ja jedna zostałam sama. To ma być wsparcie? Sebastian zawinął się kilka miesięcy po porodzie, bo nie wytrzymał. Jak sam stwierdził, dla niego to zbyt wiele, nie da rady... A ja? Ja każdego dnia muszę dawać radę. Już tracę nadzieję, że uda mi się odzyskać radość życia. Gdzie szukać wsparcia i pociechy?"

"Wczoraj były moje 45. urodziny. Z tej okazji postanowiłam zrobić sobie prezent, i napisałam do miłości mojego życia. Jaka była moja radość, kiedy Paweł odpisał! Niestety, bardzo lakonicznie. Czasami wierzę, że coś jeszcze z tego będzie. W końcu kocham go już ćwierć wieku!"

"Kochałem Gabrysię do szaleństwa. Gdy powiedziała mi, że odchodzi i spakowała swoje walizki, to myślałem, że to koniec mojego życia. Wszystko się zmieniło w trakcie pewnej, burzowej nocy. Poczułem powołanie do robienia rzeczy wielkich i wybaczenie przyszło samoistnie. Nie myślałem, że tak wiele zmieni się w moim życiu..."

"Mam swoje lata, ale rodzinę kocham nad życie. Gdy zobaczyłem moje wnuki - słodkie bliźnięta prawie oszalałem z radości. Bardzo chciałbym ich nauczyć, czym jest prawdziwa miłość i szacunek do bliskich. Ale moja synowa nie pozwala nam się spotykać. Wciąż słyszę, że moje rady są beznadziejne i, że jestem już stary. Bolą mnie te słowa, bo bardzo chcę czuć się potrzebny..."

"Zmiany są potrzebne, a wręcz konieczne, bo świat się zmienia. Jak coś trwa zbyt długo, to też niedobrze. Ale jak scrolluję internet i czytam to, co ludzie wypisują, to zaczyna mi być wstyd. Budowanie podwalin nowej rzeczywistości od czegoś takiego...?"

"Joasia nie patrzy na mnie już jak kiedyś. Gdy do niej mówię, to nawet mnie nie słucha. Mam wrażenie, że nasze uczucie już się wypaliło, ale przecież mieliśmy być na zawsze razem. Moja żona ciągle gdzieś wychodzi, a mnie boli serce, bo nie wiem, czy jeszcze mnie kocha. Potrzebuję jej, ale zawsze ma jakieś wymówki..."

"Mogę śmiało powiedzieć, że odkryłam przepis na związek idealny! Dzięki temu, że nie mieszkam z partnerem, wciąż jestem go ciekawa i głodna wrażeń. Gdy potrzebuję chwili przestrzeni, po prostu od niego odpoczywam. Mam też czas zadbać o siebie, pójść na jakieś zabiegi, czy masaże, a mój luby o tym nie wie i myśli, że ja jestem taka piękna naturalnie! No i najważniejsze: mam czas za nim zatęsknić! To naprawdę działa".

"Michalinka ma 2 lata. I ciągle chodzi z gilem. Dzisiaj rano znowu była awantura w żłobku, bo opiekunka nie chciała jej przyjąć. Przecież wszystkie dzieci na jesieni mają katar, a ja muszę pracować! Co to za problem wytrzeć dziecku nos raz na jakiś czas!"