Z życia wzięte - Strona 506

"Paweł to mężczyzna niemal doskonały. Kiedy spotkałam go po raz pierwszy, byłam jak urzeczona. Szarmancki, inteligentny, z poczuciem humoru. No i przystojny! Ale najważniejsze – poznaliśmy się w schronisku dla zwierząt, w którym oboje działamy wolontariacko. Tak! Piękny Paweł jest grzeczny, mądry, zabawny i kocha zwierzątka. Myślałam, że złapałam pana Boga za nogi, oczami wyobraźni widziałam już nasze dzieci. Ale bajki to nie w życiu. Szybko się okazało, że dla Pawła ważne są rzeczy, z którymi nie chcę mieć nic wspólnego. Nie ma szans, żebyśmy na tym polu doszli do porozumienia..."

"Wiedziałam, że moja synowa to okropna osoba. Ostrzegałam Maćka, żeby zastanowił się pięć razy, zanim się z nią zwiąże. On jednak zrobił po swojemu i teraz proszę bardzo, doigrał się. Musi sprzątać i gotować, bo wielka pani jest zmęczona po pracy. A mój synuś? On to ma mieć siły na wszystko. Jestem tym zażenowana". 

"Moje życie w ostatnim roku jest naprawdę pełne niespodzianek. Zaczęło się w zasadzie od pewnej deklaracji mojego syna, który wyznał, że ma inną orientację i woli chłopaków. Byłam bardzo zaskoczona i początkowo trudno było mi w to uwierzyć, ale w końcu to zaakceptowałam. Niestety, pół roku później syn przyprowadził do domu swojego nowego chłopaka. Ktoś powie - mogłaś się spodziewać. No mogłam. Ale nie mogłam przewidzieć, że jego chłopak jest mi bardzo dobrze znany. Jestem w totalnym szoku i kompletnie nie mogę się pozbierać".

Polki, które deklarują zaangażowanie w intymną relację, w 88 proc. przypadków mają na myśli mężczyznę, a w pozostałych 12 proc. kobietę jako swojego partnera. Raport „Polki w związkach” powstał na zlecenie firmy Gedeon Richter Polska w 2023 roku. Ponad 1070 kobiet w wieku 18–69 lat odpowiadało na pytania dotyczące intymnej sfery życia. Podsumowanie tego badania tworzy interesujący obraz współczesnej kobiety w sypialni.

"Nie sądziłam, że to miejsce, aż tak bardzo odmieni moje życie. Nie chciałam iść do domu spokojnej starości. Wolałam zostać w swoim małym mieszkanku. Dzieci zmusiły mnie jednak do tego, abym tutaj zamieszkała. Dziś jestem im wdzięczna, choć na początku czułam żal. To właśnie w tej placówce poznałam miłość mojego życia. Zbyszek jest dla mnie wszystkim".

„To o czym w końcu odważyłam się napisać w anonimowym liście, siedzi we mnie od wielu lat i nawet na chwilę nie udaje mi się o tym zapomnieć. Mojej Mamy już na tym świecie nie ma, więc powinnam wspominać ją w samych superlatywach, ale nie potrafię. Mam do niej ogromny żal, ale nigdy nie miała odwagi, żeby jej o tym powiedzieć. Teraz niestety jest już na to za późno”.

"Naprawdę nie sądziłam, że w XXI wieku będę musiała się mierzyć z hasłem, że czegoś mi nie wypada. Owszem, pamiętam, że kiedy moja mama była zaledwie po czterdziestce, nosiła się już bardzo skromnie i poważnie. Ale kiedy to było! Teraz czasy się zmieniły i sztywne zasady dotyczące ubioru są już na wymarciu. Taką w każdym razie mam nadzieję i te pojedyncze komentarze krytykujące moją miłość do minispódniczek czy brokatu uważam za wyjątki potwierdzające regułę. Drogie koleżanki w kwiecie najpiękniejszego wieku – nie dajmy się! My same najlepiej wiemy, w czym się czujemy dobrze i co nam sprawia przyjemność. Przetarte dżinsy, skórzane kurtki czy różowe włosy są nie tylko dla młodych!"

"Zdaję sobie sprawę, że dla każdej nastolatki studniówka jest bardzo ważnym wydarzeniem, w czasie którego chce wyglądać najpiękniej i prezentować się najlepiej na tle innych dziewczyn, ale nie miałam zamiaru wydawać kilku tysięcy złotych na kreacje dla mojej córki. Bez przesady".