Z życia wzięte - Strona 863

Gabe Adams-Wheatley urodził się z rzadkim zespołem wad wrodzonych. Stwierdzono u niego zespół Hanharta, który w przypadku Gabe'a objawił się brakiem kończyn. Chłopiec został porzucony przez biologicznych rodziców, ale szybko znalazła się rodzina, która zapragnęła go adoptować. Dziś Gabe zajmuje się makijażem, a jego konta na TikToku i Instagramie śledzą ponad dwa miliony osób!

"Strasznie mi wstyd za to, jak wychowałam córkę. Asia opisała takie rzeczy w swoim pamiętniku, że aż trudno mi uwierzyć, że ją tak wychowałam. Miałam nie czytać, w końcu to trochę przekroczenie granicy prywatności, ale nie żałuję! Wydaje nam się, że wiemy wszystko o naszych dzieciach, a tu nagle okazuje się, że tak naprawdę nie wiemy nic!"

Im dłużej żyję na tym świecie, tym bardziej uświadamiam sobie, że tak naprawdę nic o nim nie wiem. Podejście młodych ludzi odbiera mi wiarę w to, że istnieje jeszcze coś takiego, jak normalność. Skończyłam niedawno pięćdziesiąt lat, wychowałam trójkę dzieci, a moja młodsza o ponad 20 lat bratowa robi ze mnie wariatkę...

"Pięć lat temu rozstałam się z ojcem moich dzieci. Obecnie synowie mają 6 i 7 lat, a ja żyję w związku małżeńskim z innym mężczyzną, który jest tatą mojej rocznej córeczki. Mąż traktuje wszystkie dzieci tak samo. Głośno mówi o tym, że synowie są dla niego tak samo ważni, jak córka i zamierza ich adoptować w momencie, gdy ich biologicznemu ojcu zostaną zabrane prawa do dzieci. Jednak teściowa tego nie akceptuje i wręcz nie zaprasza moich synów do swojego domu. Jest mi przykro, a chłopcy też czują się przez to odrzuceni".

Jesteśmy dość młodym małżeństwem. Z Krzyśkiem wzięliśmy ślub zaledwie trzy lata temu. Nie spodziewałam się, że tak szybko zacznie stronić od zbliżeń. Widzę, że z premedytacją czeka, aż usnę i dopiero przychodzi do naszej sypialni... O co tu chodzi? Już mu się nie podobam? 

"Nie było Cię, kiedy byłaś mi potrzebna, nie licz na to, że będę, gdy Ty mnie potrzebujesz. Takie słowa usłyszałam od mojego jedynaka. W życiu nie było mi łatwo. Przyznaję, pogubiłam się. Karolka wychowywali dziadkowie, a ja dopiero niedawno zrozumiałam swój błąd. Za wszelką cenę próbuję naprawić naszą relację, niestety syn nie daje mi szans".

Czy święta Bożego Narodzenia to rzeczywiście czas, w którym należy koncentrować się głównie na wysprzątanym mieszkaniu, pysznych potrawach i drogich prezentach? Przez takie przyziemne sprawy w łatwy sposób może umknąć prawdziwa świąteczna atmosfera, w której najważniejszy powinien być szacunek, miłość i radość oraz wspólnie spędzony czas z bliskimi. Niestety, okazuje się, że "codzienność" może przytłaczać i w dyskretny sposób wytwarzać powody do konfliktów w rodzinie.

Mojego męża na co dzień nie ma w domu, bo pracuje w innym mieście, dlatego obowiązek kupowania jedzenia dla mojej teściowej przypadł mnie. Nie jestem z tego powodu szczególnie zadowolona, ponieważ Wiesia potrafi zajść za skórę