Z życia wzięte - Strona 787

"Gdybym wiedziała, w co się wpakuję wychodząc za Michała, w życiu bym tego nie zrobiła. Niestety, teraz jest już za późno, a rozwodu nie chcę brać z różnych powodów. Przyznam jednak, że mam coraz mniej sił i chęci, żeby walczyć o ten związek, a wszystkiemu winna jest moja teściowa. Ta kobieta powinna mieszkać jak najdalej od nas, jednak nie jest to możliwe ze względu na jej problemy zdrowotne".

"Gdy poznałem Justynę, wiedziałem, że ma dziecko. Znajomi ostrzegali mnie przed związkiem z taką kobietą, bo doskonale wiedzą, ile uwagi potrzebuję w takiej relacji. Przekonywali mnie, że tutaj ta uwaga będzie podzielona na dwie osoby, nie spodziewałem się jednak, że Kuba będzie ze mną wygrywał. Justyna zachowuje się tak, jakby to jej syn był najważniejszy. A gdzie w tym wszystkim jestem ja i moje uczucia? Czy ona choć raz o tym pomyślała?"

"Mój chłopak stanął w wyścigu na najgłupszy sposób spędzenia walentynek i na najgorszy prezent na walentynki ever! Niestety obawiam się, że ma ogromne szanse na zwycięstwo! Jak usłyszałam jego propozycję na walentynkową randkę, to kopara mi opadła, a z nią wszystko inne! No, chyba że wy znacie jakieś gorsze pomysły lub prezenty? Błagam, pocieszcie mnie, że nie mam tak najgorzej!"

„Gdy zaszłam w ciążę, to z całych sił pragnęłam, aby to była dziewczynka. Oczami wyobraźni widziałam jak plotę jej długie piękne warkocze, czy rozmawiam z nią o typowych kobiecych sprawach. Niestety wtedy jeszcze nie zdawałam sobie sprawy z tego, że dzieci tak szybko dorastają, a ja jako matka nie będę miała kontroli nad wszystkim”.

Zawsze chciałam wieść wygodne życie. To dlatego polowałam na starszego mężczyznę. Zależało mi na tym, żeby mąż mnie utrzymywał. Chciałam pominąć etap dorabiania się. Jestem atrakcyjną kobietą, więc wiedziałam, że nietrudno będzie mi znaleźć faceta, który zechce spędzić ze mną życie. Paweł okazał się idealnym celem. Jest o 20 lat starszy ode mnie, jesteśmy razem już 15 lat, a ja nie mogę na niego patrzeć... 

"Zaczynam żałować, że zgodziłem się na wspólne mieszkanie z Magdą. Na początku wszystko było takie piękne i kolorowe. Odwiedzaliśmy się wzajemnie u siebie i nikt nikomu niczego nie wyliczał. Ona była u mnie, to ja robiłem zakupy. Traktowałem ją jak księżniczkę, a przede wszystkim jak gościa. Jechałem do niej, to ona kupowała produkty spożywcze. Myślałem, że skoro tak było w tamtym czasie, to nie będzie też problemu z podziałem budżetu po tym, jak wprowadzę się do Magdy. Myliłem się jednak. Ona wręcz żąda ode mnie, żebym płacił czynsz. No kurczę.. przecież jego wysokość nie zmieniła się w momencie, gdy z nią zamieszkałem. Dlaczego więc mam to robić?"

"Moja córeczka za chwilę skończy 5 lat. Maja jest wesołym, rezolutnym dzieckiem, którego wszędzie pełno. To moje oczko w głowie i nie wyobrażam sobie sytuacji, w której coś by jej się stało. Drżę o nią na placu zabaw i zawsze, gdy ma okazję na swobodną zabawę. Nie puściłam jej do przedszkola, bo wiem, że tam nie miałabym szansy jej przypilnować. Poza tym musiałaby jeść sama wszystkie posiłki. Teściowa ma mnie za wariatkę. Pewnie twierdzi, że karmię Majkę, żeby się nie wybrudziła. Ale ja mam zupełnie inny powód".

"Odkąd pamiętam, nie radzę sobie z matmą. Po prostu nie jestem matematycznym umysłem i zupełnie nie lubię liczb. Zawsze miałam poważny problem z tym przedmiotem, a nauczyciele wcale mi nie ułatwiali, a teraz..."