"Jestem babcią, seniorką rodu, która zawsze miała swoje miejsce w rodzinie i swoje zasady, szczególnie podczas świąt. Od wielu lat, co roku, organizowałam Wigilię zgodnie z naszą polską tradycją. Wszystko miało swój porządek, smak i sens. Aż do czasu, kiedy w naszym domu pojawiła się światła i nowoczesna synowa".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Synowa wymyśla na Wigilię nowoczesne potrawy
Tym razem miarka się przebrała. Synowa znów postanowiła przejąć stery, a moje zdanie, jak zwykle, się nie liczy. Oznajmiła, że w tym roku na Wigilii będziemy jeść nowoczesne potrawy. Koniec z barszczem z uszkami, pierogami z kapustą i grzybami, czy karpiem smażonym na maśle. Nie będzie kutii, nie będzie makowca ani kompotu z suszu. Zamiast tego pojawią się jakieś „wykwintne” dania, których nazw nawet nie potrafię zapamiętać.
Synowa już obmyśliła menu: krem z pieczonych buraków z kozim serem, tatar z awokado, a na główne danie — dorsz sous-vide z puree selerowym i emulsją cytrynową. Nie wiem nawet, jak się je takie dania, nie mówiąc o tym, jak się je przygotowuje. Ale najbardziej boli mnie, że nie chodzi tu o to, że to smaczne czy niesmaczne. Chodzi o to, że to nie nasze potrawy. To nie nasza tradycja. Wigilia to nie jest czas na eksperymenty kulinarne.
Tradycyjne potrawy to podstawa kolacji wigilijnej
Przecież magia świąt, kiedy cały dom pachnie smażoną rybą, grzybami i cynamonem z kompotu jest bardzo ważna. Te wszystkie zapachy, smaki i rytuały, które dają poczucie, że jesteśmy rodziną. A zamiast tego będziemy czuć zapach koziego sera, który nijak nie kojarzy mi się z Bożym Narodzeniem.
Nie mogę zrozumieć, dlaczego młodzi sądzą, że muszą wszystko zmieniać. Nie potrafią docenić tego, co dawne i sprawdzone. Przecież wigilijne potrawy to nie tylko kwestia smaku. To część naszej kultury, historii, to wspomnienia z dzieciństwa. Pamiętam, jak moja mama przygotowywała te same dania, jak jej mama przed nią. Czuję, że synowa odbiera mi coś bardzo cennego.
Nie mogę powiedzieć nic, bo zaraz jestem nazywana „zacofaną” albo „nostalgiczną babcią, która nie rozumie nowoczesności”. A ja nie chcę nowoczesności w Wigilię. Chcę poczuć ciepło domu, chcę, żeby nasze święta smakowały jak zawsze. Chcę zasiąść do stołu i poczuć, że wszystko jest na swoim miejscu, że jestem potrzebna i że moja praca przez wszystkie te lata nie poszła na marne.
Nie chcę awantury. Nie chcę psuć świąt nikomu. Ale nie mogę się pogodzić z tym, że moje zdanie się nie liczy. Może jestem z innego pokolenia, ale to nie znaczy, że nie mam prawa do swoich przekonań. Wigilia ma łączyć, a nie dzielić. A teraz czuję, że zamiast świętować, będę przeżywać kolejne frustracje.
Z poważaniem, Maria z Krakowa
