"Jestem po rozwodzie i planuję drugi ślub. Myślałam, że to będzie radosny czas, pełen miłych przygotowań, ale okazuje się, że moja mama i ciotka mają sporo do powiedzenia na temat mojego wyglądu w ten dzień. Ich zdaniem rozwódka nie powinna zakładać welonu – jakby ten jeden kawałek materiału był tylko dla "pierwszorazowych" panien młodych. A ja już po prostu nie mogę tego słuchać".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Nowa miłość po burzliwym rozstaniu
Pawła poznałam kilka lat po moim ostrym rozwodzie i od razu poczułam, że to jest to. Przy nim znowu poczułam, że jestem gotowa na miłość i że naprawdę znalazłam właściwego człowieka. Po pierwszym małżeństwie powtarzałam sobie, że nigdy więcej nie wyjdę za mąż, że się dostatecznie sparzyłam, ale Paweł sprawił, że ponownie rozkwitłam. Od dwóch lat mieszkamy razem i naprawdę dobrze nam się układa. Czułam, że ten ślub to będzie nowe, szczęśliwe otwarcie i pokazanie całemu światu, że oto jesteśmy parą i razem idziemy przez życie.
Problem w tym, że moja mama nigdy do końca nie pogodziła się z moim rozwodem. Mój były mąż był dla niej "wymarzonym zięciuniem" i do dziś uważa, że "byliśmy idealną parą". Ewidentnie nie jest w fan klubie mojego Pawła i w każdej rozmowie wyczuwam, że Paweł w jej oczach nigdy nie będzie "tym fajnym" i że po cichu liczyła, że mój ex jeszcze wróci do mojego / naszego życia. Jakby tego było mało, zawsze słucha rad swojej starszej siostry, czyli mojej ciotki Sylwii. A ciotka Sylwia, wiadomo, wie wszystko najlepiej i na każdy temat ma jedynie słuszne zadanie.
Zakup sukni ślubnej zamienił się w koszmar
Na zakupy ślubne zabrałam ze sobą mamę, a ciotka dołączyła sama, bo "chciała pomóc”" – tak to przynajmniej uzasadniała. Wiedziałam, że mogą mieć swoją opinię, ale myślałam, że będą mnie wspierać. Niestety, od samego początku tylko słyszałam komentarze, że "drugi ślub to już nie to samo" albo że "może lepiej, żebym postawiła na coś skromniejszego, bo w końcu i swoje lata już mam". A ja mam 32 lat.
Ale prawdziwy problem zaczął się, kiedy powiedziałam, że chcę założyć welon. Dla mnie to zawsze był symbol nowego początku i piękny dodatek, który miał dopełnić moją stylizację. Oczywiście, ciotka Sylwia miała na ten temat swoje zdanie.
Welon jest dla prawdziwej panny młodej, a nie dla kogoś, kto już raz ślubował. Musisz pamiętać, Marzenko, że to już nie jest twój pierwszy ślub. Powinnaś być bardziej skromna, bo to nie wypada
– stwierdziła ciotunia z pełnym przekonaniem. A mama tylko przytakiwała.
W tamtej chwili poczułam, że ich komentarze odbierają mi całą radość z przygotowań. Miałam wrażenie, że dla nich mój drugi ślub to coś "mniej ważnego" albo nawet trochę "niegodnego" tych wszystkich tradycyjnych dodatków. Jakby rozwód sprawiał, że przestałam zasługiwać na welon czy piękną suknię, jakby mój aktualny związek był jedynie chwilowym kaprysem.
Usłyszałam ich szepty za plecami
Kiedy przymierzałam suknię i stałam przed lustrem w welonie, naprawdę czułam się pięknie i wyjątkowo. Ale wtedy usłyszałam szepty mamy i ciotki za plecami.
Rozwódka z welonem - to przecież przesada
– mówiła ciotka Sylwia do mamy, a ona jej wtórowała:
No, po co jej to? Niech wybierze coś skromniejszego, żeby to wyglądało z klasą.
Słuchając tego wszystkiego, poczułam, jak cała moja radość znika. Jakby to one decydowały, jak powinnam wyglądać w dniu mojego ślubu, a ja miałabym się dostosować do ich kołtuński wyobrażeń. Rozumiem, że dla mamy mój pierwszy mąż był ważny, ale Paweł to mój przyszły mąż, moje nowe życie. Chcę przeżyć ten dzień po swojemu, a nie według jakichś przestarzałych zasad.
Dulszczyźnie mówię "nie"
Po tej sytuacji zrozumiałam, że muszę odciąć się od ich opinii. To mój ślub i mój wybór. Mama i ciotka mogą sobie mówić, co chcą, ale ja założę welon, bo dla mnie to symbol tego, że zaczynam nowy rozdział z człowiekiem, który mnie kocha i szanuje. To, że raz się życiowo potknęłam i jestem rozwódką, nie zmienia faktu, że zasługuję na piękny dzień i wyjątkową stylizację.
Marzena, to jest twój dzień, rób to, co ci podpowiada serce
– powiedziała mi moja przyjaciółka Kasia, moja świadkowa, kiedy opowiedziałam jej o tej całej sytuacji. I miała rację. To nie ich sprawa, czy zakładam welon, czy nie. Wiem, że przy składaniu ślubowania w urzędzie, Paweł będzie zachwycony, ja będę szczęśliwa i nie pozwolę, żeby ktokolwiek – nawet mama czy ciotka – zniszczył mi ten dzień.
Marzena
