"Na początku wszystko wyglądało dobrze, ale zaczęły się już przy organizacji wesela. Moja żona zamiast samodzielnie w konsultacji ze mną podejmować decyzje, słuchała się świeści jak mantry. Przez to wiele decyzji nie podjęliśmy my, nowożeńcy, tylko ona. Jednak mnie na kilku aspektach nie zależało, miałem swój udział w tym wydarzeniu, więc odpuściłem. Teraz żałuję, bo świeść wtrąca się w nasze życie, dom i plany. Tego jest już za dużo, ale nie wiem, jak to zmienić, aby nie wywołać kryzysu w rodzinie".
Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Świeść totalnie zapanowała nad naszym życiem
Mam na imię Darek i od półtora roku jestem żonaty. Wszystko byłoby dobrze, gdyby nie świeść, czyli siostra mojej żony. Ta kobieta mnie irytuje i nie wiem, co zrobić, aby się nieco od niej uwolnić, ale od początku.
Kiedy ją poznałem, miałem wrażenie, że jest pewna siebie, wręcz dominująca. Jednak nie przejąłem się tym, ponieważ myślałem, że mnie to nie dosięgnie. Myliłem się i to już przed ślubem. Zaczęło się od wyboru randki, dowiedziałem się przypadkiem, że kilka pomysłów na spotkanie wymyśliła nie moja żona, ale świeść.
Wtedy jeszcze mi to nie przeszkadzało, ale niestety, później było jeszcze gorzej. Świeść zaczęła wpływać na moje oświadczyny. Nie tylko na pierścionek, co jest popularne, ale też na szczegóły tej wyjątkowej randki. Nim się obejrzałem, wszystko było zaplanowane, nie przeze mnie, ale za to w najmniejszych szczegółach.
Ślub i wesele to już w ogóle była dominacja świeści.
Wiele ważnych decyzji podjęła nie moja żona, czy ja, ale świeść
To siostra żony znalazła nam salę weselną, choć nikt jej o to nie prosił, podobnie było z dekoracjami, które ona wybrała, nawet suknię ślubną moja żona kupiła taką, jaką chciała jej siostra.
To było delikatne kuriozum, ale bliscy mówili, żebym dał sobie spokój, przynajmniej pomoże trochę i nas odciąży. Zresztą na dekoracje nie zwracałem uwagi, co do sukni ślubnej nie chciałem się wtrącać, a salę przebolałem.
Jednak po ślubie zaczęło się z kupnem i urządzeniem mieszkania. Na szczęście nie udało jej się wpłynąć na lokalizację bloku, w którym kupiliśmy nasze mieszkanie, ale już z urządzaniem tak. Wtedy miarka się przebrała.
Nie dość, że ponad połowa mieszkania została urządzona tak, jak ona sobie zażyczyła, to jeszcze wymagała, że za wszystko zapłacimy i wszystko będziemy robić tak, jak ona chce.
Żona tego nie widzi, bo sądzi, że świeść chce na dla nas najlepiej. Niby ona zna się na urządzaniu wnętrz, ale nie wiem, skąd takie wnioski, skoro skończyła kosmetologię, a nie architekturę. Coraz bardziej mi się to nie podoba, zwłaszcza że nie wiem, jak się z tego wyplątać.
Darek
