"Na początku ciąży babcia obsypywała mnie milionem dobrych rad i niemal każdego dnia dzwoniła, pytając, jak się czuję. Wydawało mi się, że jest najszczęśliwszą kobietą na świecie. Aż do momentu, kiedy zdradziliśmy jej, jakie imię wybraliśmy dla naszego synka. Jej uśmiech niemal momentalnie zniknął, a w zamian pojawił się grymas oburzenia".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Nestorka uważa, że gorszego imienia nie mogliśmy wybrać
Babcia Bronia, nasza rodzinna nestorka, była w siódmym niebie, gdy dowiedziała się, że zostanie prababcią. To był dla niej moment wielkiej dumy i ekscytacji, a jej oczach było widać iskierki radości. Cieszyła się jak dziecko. Na początku ciąży babcia obsypywała mnie milionem dobrych rad i niemal każdego dnia dzwoniła, pytając, jak się czuję. Wydawało mi się, że jest najszczęśliwszą kobietą na świecie.
Aż do momentu, kiedy zdradziliśmy jej, jakie imię wybraliśmy dla naszego synka. Gdy tylko usłyszała, że chcemy nazwać go Ariel, aż pobladła. Jej uśmiech niemal momentalnie zniknął, a w zamian pojawił się grymas oburzenia.
Gorszego imienia nie mogliście wybrać. Ariel to przecież imię dla dziewczynki. Chyba nie zrobicie czegoś takiego swojemu synowi.
- narzekała babcia, nie pozwalając nikomu dojść do słowa. W tej samej chwili coś do mnie dotarło. Kiedy byłam małą dziewczynką, babcia Bronia z zapałem czytała mi książki o przygodach Arielki — syrenki, która z ogromną pasją poszukiwała swojego miejsca na lądzie, walcząc o siebie i swoje marzenia.

Babcia obraziła się, bo chcemy nazwać syna Ariel
Dla babci Ariel to nie imię dla chłopca i koniec kropka. Żadne nasze tłumaczenia, że Ariel to popularne męskie imię, które nawet było wykorzystywane w Biblii, nie mogły przekonać nestorki. Ona po prostu obraziła się na nas za tę "zniewagę".
Teraz, ilekroć odwiedzam babcię lub do niej dzwonię, rozmowa toczy się zupełnie inaczej. Nie ma już pytań o ciążę. Są tylko ciche komentarze, które babcia wypowiada niemal przez zęby:
Możecie się jeszcze zastanowić nad tym imieniem i wybrać coś bardziej normalnego.
Trzeba przyznać, że babcia Bronia potrafi być uparta. Choć my nie mamy zamiaru zmieniać decyzji, to oczywiście mamy nadzieję, że gdy nasz mały Ariel pojawi się na świecie, nestorka zmięknie i zakocha się w nim tak samo jak my, bez względu na to, jakie imię zostanie mu nadane.
Róża