"Moje dziecko przypomniało sobie, że miało się nauczyć wierszyka na pamięć z okazji jesieni. Ja oczywiście dowiedziałam się o tym dopiero w drodze do szkoły, kiedy już za późno było, aby ją tego wiersza nauczyć. Może i był w miarę prosty, ale długi, więc nie było opcji, że młoda w kilkanaście minut nauczy się całości. Jednak pamiętałam, że córka w dzienniku jest ostatnia. Postanowiłam to wykorzystać i się udało. Córka nie tylko dostała piątkę ze znajomości wiersza, ale i nie musiała się go uczyć".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Moje dziecko zawsze przypomni sobie o czymś w ostatniej chwili
Mam córkę Majkę, która ma 8 lat. Niestety, pomimo dobrych ocen, jej roztrzepanie, brak koncentracji i uwagi na ważne rzeczy niestety obraca się przeciwko niej. Zawsze staram się pytać, co ma zadane, co ma przynieść do szkoły i jak było w danym dniu, ale to za mało. Moje dziecko albo sobie o czymś przypomni w ostatniej chwili, albo gdy jest już za późno.
Podobnie było z wierszem. Ostatnio nauczycielka dała uczniom zadanie, że mają się nauczyć wiersza na pamięć. Dzieci miały cały tydzień na to, ale co z tego, skoro moja córka przypomniała sobie o tym w drodze do szkoły w dniu, w którym miała powiedzieć wierszyk. Wiedziałam, że nie nauczę jej go w kilkanaście minut, ponieważ był za długi.
Zaczęłam zastanawiać się, jak wybrnąć z tej sytuacji, aby Maja nie dostała złej oceny. Nic nie przyszło mi do głowy, więc wykorzystałam to, że Majka jest ostatnia w spisie dzieci w dzienniku. Wiedziałam, że nauczycielka będzie musiała słuchać ponad 20 razy to samo, więc zapewne pod koniec będzie miała tego dość.
Córka dostała piątkę ze znajomości wiersza, praktycznie go nie umiejąc
Postanowiłam nauczyć córkę trzech pierwszych wersów wiersza, mimo że był znacznie dłuższy. Przypilnowałam, aby Majka nie myliła się w niczym, wręcz powiedziała je perfekcyjnie. Tak też się stało. Wtedy powiedziałam jej, że ma wyjść na środek i powiedzieć pewnie i ładnie.
Miałam ogromną nadzieję, że wtedy nauczycielka może jej odpuścić mówienia reszty, bo będzie miała dość słuchania tego samo tyle razy. Przypomniałam jej też, że ma nikomu nie mówić, że umie tylko 3 wersy, lecz udawać, że zna cały. Tak też się stało.
Na szczęście nauczycielka odpuściła jej po tych trzech wersach, wpisała piątkę i kontynuowała lekcję dalej. Moja córka jak gdyby nigdy nic wróciła do ławki. Nie ukrywam, ulżyło mi kiedy dowiedziałam się, co się stało, ale już przygadałam Majce, że ostatni raz tak kombinowałyśmy i w przyszłości ma wcześniej mówić o zadaniach domowych.
Adrianna
