"Nie sądziłem, że moja matka, krew z krwi, kość z kości, potraktuje mnie w taki sposób. Wskutek rad swoich koleżanek mama wynajęła mi stancję i wyrzuciła mnie z mieszkania. Nie wiem, jak ja sobie teraz w życiu poradzę, bo nie mam pracy i nigdy nie pracowałem, a w tym kraju nie ma roboty dla ludzi z moim wykształceniem".
Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Dobrze mi się żyło z matką w domu
Nigdy nie znałem ojca, a matka mówiła, że relacja z nim była największym błędem życiowym. Mieszkałem więc sam z matką w jednym domu i dobrze się dogadywaliśmy. Matka nigdy nie ingerowała w moje życie, a ja dobrze się bawiłem tak w zasadzie do 35. roku życia.
Potem tak sobie pomyślałem, że warto byłoby znaleźć sobie żonę. Spotykałem się z kilkoma kobietami, ale wszystkie były bardzo narcystyczne i toksyczne. Nawet z kilkoma pomieszkiwałem, ale każda wymagała ode mnie, żebym sprzątał, prał i gotował, a u mnie zawsze robiła to matka. Byłem zaskoczony. Przecież takie obowiązki domowe należą do kobiety i u mnie w domu zawsze mama się tym zajmowała, a nagle pojawiają się obce laski i ode mnie wielce wielmożne Panie wymagają, żebym sprzątał i gotował. Jak mają takie wymagania, niech lepiej zainwestują w pomoc domową, a nie w mężczyznę.
Moja mama była inna - nigdy się nie sprzeciwiała, na wszystko się zgadzała i nigdy nie zadawała zbędnych pytań. Uznałem więc, że nie ma co szukać wiatru w polu, tylko lepiej poświęcić się dla mamy. No i tak nam minęło 5 następnych lat. Myślałem, że ona to doceni, że ma syna w domu. A jednak się myliłem.
Matka wyrzuciła mnie z mieszkania
Moja mama znalazła sobie trzy koleżanki i tym koleżankom nagle zaczęła przeszkadzać moja obecność. Widziałem, że ją nastawiają przeciwko mnie, ale byłem pewny, że moja mama nie ulegnie. Niestety, pomyliłem się.
Szybko okazało się, że mama zaczęła mi sugerować, że mam już 40 lat i powinienem wreszcie żyć na własny rachunek. Ja wtedy odpowiadałem, że przecież nie mam studiów, nie mam doświadczenia i w tym wieku nikt mnie nie zatrudni, więc wyprowadzać się nie zamierzam.
Moja mama jednak tego nie zrozumiała. Bardzo mi przykro było, że matka zaczęła stawiać mi granice, przestała gotować i skupiła się tylko na tym, żebym się wyprowadził. Ja jednak pozostałem nieugięty.
Pewnego dnia wróciłem po spotkaniu z kolegami, ale drzwi były zamknięte, a mój klucz nie pasował. Na wycieraczce leżała tylko kartka z napisem, że ja już tu nie mieszkam, a mama wynajęła mi stancję na innym osiedlu, a klucze mam odebrać tam od sąsiada. Na kartce był też dokładny adres i instrukcja. Próbowałem dostać się tu do mieszkania, ale matka nie otwierała, a już sąsiedzi zaczęli się przyglądać. Wziąłem więc kartkę i tam pojechałem. Okazało się, że stancja opłacona jest na 3 miesiące, a ja do tego czasu mam znaleźć sobie pracę. Ja nie mogę w to uwierzyć. W tym kraju przecież nie ma pracy dla ludzi z moim wykształceniem. Jest mi przykro, że mama tak mi się odwdzięczyła za wspólne 40 lat. Nigdy jej tego nie wybaczę.
Marek
