"Jestem matką dwójki wspaniałych dzieci i uważam, że nasza rodzina jest kompletna. Mój mąż podziela moje zdanie – oboje uważamy, że dwójka dzieci to dla nas zdecydowanie wystarczająca liczba. Niestety, moja teściowa ma na ten temat zupełnie inne zdanie i nieustannie namawia mnie na kolejne dziecko".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Teściowa chce kolejnego wnuka
Zacznę od tego, że bardzo cenię sobie pomoc teściowej, kiedy zdarza jej się pomagać przy dzieciach. Niestety, ta pomoc nie jest codziennością. Większość obowiązków spada na mnie i na mojego męża, a opieka nad dwójką małych dzieci bywa naprawdę wyczerpująca. Z tego powodu, myśl o trzecim dziecku wydaje się być dla nas ogromnym wyzwaniem, którego nie chcemy podejmować.
Teściowa jednak ma swoje marzenia o dużej rodzinie i nie potrafi zaakceptować naszej decyzji. Często kiedy się spotykamy, zaczyna rozmowę od tego, jak to cudownie byłoby mieć jeszcze jedno dziecko. Zamiast rozmawiać z synem, który przecież również ma swój udział w tej decyzji, teściowa skupia swoje wysiłki na mnie. Argumentuje, że kobieta kobietę najlepiej zrozumie i że ona marzy o dużej ilości wnuków. Rozumiem jej pragnienia, ale to nie ona będzie musiała zmagać się z codziennymi wyzwaniami związanymi z opieką nad trzecim dzieckiem.
Wraz z mężem nie chcemy kolejnego dziecka
Mąż jest po mojej stronie. Razem doszliśmy do wniosku, że dwójka dzieci to dla nas odpowiednia liczba. Każde kolejne dziecko to ogromna odpowiedzialność, nie tylko finansowa, ale przede wszystkim emocjonalna i fizyczna. Z dwójką dzieci już teraz jesteśmy często zmęczeni i brakuje nam czasu dla siebie nawzajem. Marzymy o tym, aby nasza rodzina mogła spędzać wspólnie czas, cieszyć się sobą i nie czuć przytłoczenia codziennymi obowiązkami.
Teściowa jednak zdaje się tego nie dostrzegać. Kiedy próbuję jej tłumaczyć, że jesteśmy z mężem zmęczeni i że opieka nad dwójką dzieci to dla nas spore wyzwanie, ona odpowiada, że dzieci są błogosławieństwem i że im więcej, tym lepiej. Mówi, że przecież pomaga nam, więc powinniśmy dać sobie radę. Jednak ta pomoc, choć cenna, nie jest stała. Większość pracy związanej z wychowaniem dzieci spada na nasze barki, a każdy dzień to kolejne wyzwanie.
Pewnego razu, kiedy znowu poruszyła temat trzeciego dziecka, próbowałam jej wyjaśnić, że decyzja o posiadaniu kolejnego dziecka powinna być nasza, a nie jej. Powiedziałam, że jesteśmy szczęśliwi z dwójką dzieci i że chcemy skupić się na ich wychowaniu. Teściowa jednak nie przyjęła tego do wiadomości. Uważa, że skoro ona marzy o dużej rodzinie, to powinniśmy spełnić jej marzenia. Czuję się przez to przytłoczona i zepchnięta w kąt, jakby moje potrzeby i nasze wspólne decyzje z mężem nie miały żadnego znaczenia.
Zastanawiam się, jak długo będę musiała znosić te naciski. Chciałabym, żeby teściowa zrozumiała, że nasza decyzja jest przemyślana i że mamy prawo do własnych wyborów. Każde dziecko to ogromne zobowiązanie i powinniśmy sami decydować o tym, ile dzieci chcemy mieć. Nie chcę, żeby moje dzieci dorastały w domu pełnym stresu i zmęczenia, tylko dlatego, że ktoś inny ma swoje marzenia o dużej rodzinie.
Agata
