"Już nie mogę się doczekać, aż zobaczę jego minę w momencie wręczania mu listy zadań do zrobienia. Zamierzam zrobić to tuż przed wyjazdem. Ależ będzie miał niespodziankę. Mam nadzieję, że w ten sposób Kuba nauczy się szacunku do wspólnych planów i zrozumie, że każda akcja rodzi reakcje, a każda decyzja niesie za sobą pewne konsekwencje".
Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Nastoletni syn powiedział, że nie pojedzie z nami na wakacje
Jak co roku zaplanowaliśmy wspólne, rodzinne wakacje za granicą. Syn zawsze cieszył się na te wyjazdy, więc nawet nie przyszło nam do głowy, żeby tym razem zapytać go o to, czy chce jechać. Zarezerwowaliśmy wczasy marzeń — hotel z widokiem na morze, wycieczki z przewodnikiem i inne atrakcje. Wszystko zapłacone i dopięte na ostatni guzik.
Nagle ni stąd, ni zowąd, nasz 16-letni syn oświadczył, że w tym roku nigdzie nie jedzie. Kuba stwierdził, że jest już za duży na wakacje z rodzicami i woli zostać w domu pod naszą nieobecność. Choć żona uważa, że młodość rządzi się swoimi prawami, do mnie niemal od razu dotarło, że pieniądze, które zapłaciliśmy za wyjazd, są nie do odzyskania.
Marzena zaproponowała, żebyśmy zabrali ze sobą jego kuzyna Pawła. Pawełek, choć ma 17 lat, aż skakał z radości na wieść o darmowych wakacjach za granicą. Moja żona uznała ten problem za rozwiązany, ale ja mam na ten temat zupełnie odmienne zdanie.
Będzie musiał to odpracować
Uważam, że nasz syn powinien odpracować zmarnowane fundusze w trakcie naszej nieobecności. Już nawet przyszykowałem dla niego listę wakacyjnych zadań domowych. Na początek porządki w ogrodzie. Trawnik sam się nie skosi, a chwasty wołają o pomstę do nieba. Następnie gruntowne sprzątanie piwnicy, która od lat czeka na swoje pięć minut. No i na koniec wisienka na torcie — drobne prace domowe, które z braku czasu musieliśmy z żoną odłożyć na później. Mycie okien, czyszczenie rynien i kilka napraw.
Mam nadzieję, że w ten sposób Kuba nauczy się szacunku do wspólnych planów i zrozumie, że każda akcja rodzi reakcje, a każda decyzja niesie za sobą pewne konsekwencje. Moim zdaniem taki maraton prac domowych dobrze mu zrobi.
Z drugiej zaś strony moja żona uważa, że to zbyt drastyczne rozwiązanie, a zamiast lekcji odpowiedzialności, nasz syn zniechęci się do spędzania czasu w gronie rodziny. Ja jednak nie sądzę, by to podejście było zbyt surowe i mimo wszystko zamierzam postawić na swoim. Już nie mogę się doczekać, aż zobaczę jego minę w momencie wręczania mu listy zadań do zrobienia. Zamierzam zrobić to tuż przed wyjazdem. Ależ będzie miał niespodziankę.
Janusz
