"Jechałam na to wesele ponad 200 km, a o kartce z życzeniami przypomniałam sobie w ostatniej chwili. Postanowiłam, że zatrzymam się po drodze i kupię kartkę w jakimś przydrożnym sklepie. Tak też zrobiłam, ale nie miałam długopisu, o którym również zapomniałam. W konsekwencji dałam kopertę z datkiem, ale bez podpisu. Niestety, zdarzył się ktoś, kto oprócz także niepodpisanej kartki, nie dał nic. Teraz panna młoda myśli, że byłam to ja".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Nie podpisałam kartki i wyszłam na skąpca
Miałam masę spraw na głowie, a ten ślub mi w ogóle nie pasował, ale musiałam na niego jechać. Moja przyjaciółka by mi nie wybaczyła, gdyby mnie nie było. Wszystko na ten ślub załatwiałam w ostatniej chwili, także kopertę. Niestety, zapomniałam o kartce okolicznościowej, więc kupiłam ją po drodze. Niestety, zamiast podpisać się od razu, postanowiłam, że zrobię to w wolnej chwili przed ceremonią, bo nie wiedziałam, jaka będzie droga.
Kiedy zajechałam na miejsce, zorientowałam się, że nie mam długopisu. Wtedy więc zdecydowałam się dać niepodpisaną kopertę, ale z pieniędzmi i wręczyć przyjaciółce. Była to solidna kwota, bo znałyśmy się od lat. Bawiłam się świetnie na weselu, wszystko było dobrze, do czasu.
Kilka dni po weselu przyjaciółka podziękowała za przybycie i wbiła mi szpilę, że mogłam jej coś dać. Nie wiedziałam, o co jej chodzi. Od słowa do słowa wyszło, że ktoś dał pustą kopertę i ja niepodpisaną z pieniędzmi. Powiedziałam jej, że moja był na 100% z pieniędzmi. Powiedziałam nawet kwotę, ale to na nic.
Nie wiem, jak udowodnić moją niewinność
Przyjaciółka myśli, że ten podarek dała jej ciotka, która chwaliła się miesiącami, że da jej grubą kopertę, a wyszło, że ona swojej koperty też nie podpisała. Ja z kolei nie wiem, jak udowodnić swoją niewinność i wytłumaczyć roztargnienie. Próbowałam ją przekonać, pytałam, czy ciotka wie, ile było w tej kopercie, niestety na darmo.
Ona wierzy ciotce, no bo tak się przechwalała ile ona jej nie da w tej nieszczęsnej kopercie, więc dziewczyna myśli, że moja koperta jest ciotki. Ja z kolei nie wspomniałam słowem o prezencie, bo uważam, że to nie wypada. W ten sposób straciłam przyjaciółkę, bo ta myśli, że jestem skąpa i próbuję ją oszukać. Ja z kolei nie wiem, co robić. Jest mi strasznie przykro, że tak to wszystko wyszło i mam nauczkę na przyszłość, aby zawsze podpisywać każdy prezent, jaki daję innym.
Nadia
