"Kocham góry i piesze wycieczki. Zawsze wyjeżdżam na południe Polski, aby się odstresować od korporacyjnej codzienności napiętych grafików, projektów i terminów. Wiem, że wyprawa w góry to nie byle co, więc za każdym razem przygotowuję się dokładnie, aby niczego nie zapomnieć w razie wypadku. Niestety wciąż szokują mnie osoby, które w ogóle nie dbają o swoje zdrowie i bezpieczeństwo, W połowie drogi na Morskie Oko zobaczyłam kobietę wspinającą się po małych skałkach w plastikowych japonkach."
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Nie mogłam uwierzyć, że kobieta wspina się w japonkach
W drodze na Morskie Oko zobaczyłam kobietę w japonkach. Skrajna nieodpowiedzialność. Zatrzymałam się na chwilę, zdumiona tym, jak ktoś mógł być tak lekkomyślny w tak niebezpiecznym terenie. Góry Tatry, choć piękne, potrafią być kapryśne i wymagają szczególnego szacunku oraz odpowiedniego przygotowania.
Piesze wędrówki po górach są dla mnie sposobem na relaks i ucieczkę od codzienności. Przyzwyczajona do dbałości o bezpieczeństwo i właściwy ekwipunek, nie mogłam przejść obok tej sytuacji obojętnie. Zbliżyłam się do kobiety, starając się zachować spokój i zrozumienie.
Przepraszam panią, czy wie pani, że wspinanie się w japonkach może być bardzo niebezpieczne?
Kobieta odwróciła się do mnie ze złością i kazała mi się nie wtrącać.
Mam świadomość, że każdy ma swoje preferencje, ale w takim terenie lepiej byłoby mieć co najmniej buty trekkingowe.
- starałam się przekonać ją do rozsądku.
Kobieta wzruszyła ramionami. I właściwie postanowiła kontynuować swoje wielkie górskie wyjście.
Oburzało mnie nie tylko jej lekkomyślność, ale także obojętność innych turystów przechodzących obok nas. Nikt inny nie zareagował na widok tak rażącego lekceważenia podstawowych zasad bezpieczeństwa w górach.
Góry to nie przelewki
Docierając na Morskie Oko, nie mogłam oderwać myśli od tej kobiety. Z każdym krokiem w dół, wciąż miałam nadzieję, że nie spotkam ratowników. Chciałabym wiedzieć, że jej lekkomyślność nie skończyła się tragicznie. Góry mogą być urokliwe i wspaniałe, ale także nieprzewidywalne i wymagające szacunku.
Nieodpowiedzialne zachowania w takich miejscach nie tylko narażają życie samych osób podejmujących ryzykowne decyzje, ale także mogą mieć negatywne konsekwencje dla innych, którzy w razie potrzeby mogą być zmuszeni do ratowania.
Każda wędrówka górska powinna być przede wszystkim czasem odpowiedzialności i szacunku do natury oraz innych ludzi. Mam nadzieję, że historia tej kobiety będzie przestrogą dla innych o potrzebie właściwego przygotowania i świadomości ryzyka podczas podróży w górach.
Ania
