"Mamy w domu tylko jedną kuchnię, a obie z synową chcemy w niej gotować. Ja zawsze gotowałam tradycyjne potrawy, takie jak bigos, pierogi czy rosół. To są smaki, które kocham i znam od lat. Synowa natomiast chce wprowadzać jakieś egzotyczne nowości. Sushi, curry, jakieś tajskie zupy – same dziwactwa".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Syn z żoną zamieszkali u nas w domu
Piszę do Was, bo chciałabym podzielić się pewnym problemem, który spędza mi sen z powiek. Chodzi o to, że mój syn z żoną, moją synową, zamieszkali u nas w domu. Stało się to z powodów finansowych, bo powoli budują sobie własny dom.
Wszystko to rozumiem, no bo dzieciaki nie za bardzo miałyby gdzie się podziać. Cieszę się, że mogę im pomóc, ale pojawił się jeden duży problem: kuchnia. W całym domu mamy tylko jedną.
Mamy jedną kuchnię i synowa też chce w niej gotować
Codziennie rano zaczyna się to samo. Ja wstaję wcześnie, żeby zrobić śniadanie. Lubię zacząć dzień od jajecznicy z cebulką i świeżym chlebem. A tu synowa przychodzi i zaczyna robić smoothie z jakimiś dziwnymi owocami, których nawet nie umiem wymówić. Później obiad – ja chciałabym spokojnie ugotować zupę pomidorową, a ona już mówi, że marzy o sałatce z awokado i krewetkami.
Nie zrozumcie mnie źle, lubię poznawać nowe smaki, ale co za dużo, to niezdrowo. Jest przecież takie powiedzenie. Trudno mi się dogadać z synową, bo ona uważa, że nasze tradycyjne jedzenie jest nudne. A ja myślę, że te jej wynalazki są przesadą. Próbowałam rozmawiać z synem, żeby jakoś to rozwiązać, ale on tylko mówi, żebym dała jej szansę. Tylko że ja nie chcę codziennie jeść czegoś, czego nawet nie rozumiem.
Synowa też nie jest zadowolona. Ciągle słyszę, że chciałaby mieć więcej miejsca i swobody w kuchni. Ale przecież nie mogę całkowicie oddać jej naszej kuchni. To moje królestwo. W końcu gotuję tu od lat. Każdego dnia czuję się coraz bardziej przytłoczona. Nawet kiedy próbuję się dostosować, nie jest łatwo. Kiedy raz zgodziłam się na jej egzotyczne danie, spędziłam pół dnia na szukaniu składników, a na końcu i tak mi nie smakowało i jeszcze długo nie mogłam wyjść z toalety. Synowa mówi, że po moim bigosie zawsze boli ją brzuch.
Najgorsze są weekendy. Wtedy wszyscy są w domu, każdy ma swoje plany na posiłki, a kuchnia jest tylko jedna. Próbowałam ustalić harmonogram, ale to nie wychodzi. Synowa chce gotować wtedy, kiedy ja. Mam wrażenie, że cokolwiek zaplanuję, ona ma inne plany.
Z jednej strony chcę, żeby czuła się u nas dobrze, ale z drugiej strony, to mój dom i moje zasady. Czuję, że tracę kontrolę nad własną przestrzenią. Może to zabrzmi staroświecko, ale naprawdę lubię nasze tradycyjne polskie jedzenie. Nie chcę, żeby każdy dzień był pełen nowych, dziwnych smaków.
Helena
