"Teściowa ma swoją wizję idealnej żony, którą regularnie próbuje mi narzucić. Według niej idealna żona powinna rano wstawać o świcie, przygotować obfite śniadanie, najlepiej serwowane do łóżka, a następnie cały dzień poświęcać na dbanie o dom i męża. Jej mąż jest traktowany jak król, a ona sama jest wiecznie uśmiechniętą opiekunką domowego ogniska, która nigdy nie narzeka. Ja taka nie będę".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Teściowa próbuje narzucić mi jej podejście do małżeństwa
Teściowa ma swoją filozofię życia, którą można by streścić jako: „Mąż to król, a król potrzebuje swojej służącej do prania skarpetek”. Otóż mój mąż jest wspaniałym facetem, ale nie widzę powodu, dla którego miałabym go traktować jak monarchę. No dobrze, może ma swoje królewskie zachcianki, jak każdy, ale nie sądzę, żeby to wymagało ode mnie pałacowej etykiety.
Kiedy ostatnio odwiedziła nas teściowa, zorganizowała pokaz „idealnej żony” na żywo. To był spektakl, jakiego świat nie widział. Z uśmiechem na ustach pokazywała, jak złożyć koszulę w pięć sekund, zrobić obiad z trzech dań jedną ręką, a drugą prasować i jeszcze przy tym śpiewać arie operowe. A ja tylko patrzyłam na to wszystko z rosnącą grozą, trzymając w ręku pizzę zamówioną na wynos.
Zachowanie teściowej jest absurdalne
Najlepsze przyszło, gdy teściowa zaczęła przekonywać mnie, że kluczem do szczęśliwego małżeństwa jest codzienne masowanie stóp męża po jego ciężkim dniu w pracy. Okej, wszystko fajnie, ale mój mąż pracuje zdalnie i większość dnia spędza w kapciach. Nie wydaje mi się, żeby jego stopy potrzebowały więcej relaksu niż moje.
Ostatnio teściowa zasugerowała, żebym zaczęła wstawać godzinę wcześniej, żeby przygotować mężowi śniadanie do łóżka. Podobno tak robi od lat i to z pełnym makijażem na twarzy i z misternie ułożoną fryzurą. Ja tymczasem uważam, że wspólne śniadanie przy stole to świetny sposób na rozpoczęcie dnia. Ale nie, „idealna żona” robi śniadanie i serwuje je z uśmiechem. Może ja po prostu nie jestem materiałem na „idealną żonę”, skoro o 6:00 rano jestem bardziej podobna do zombie niż do uśmiechniętej pani domu.
Mimo wszystko kocham mojego męża i staram się robić wszystko, żeby był szczęśliwy, ale na własnych warunkach. Chciałabym, żeby teściowa zrozumiała, że każdy związek jest inny i nie musi opierać się na jej wyobrażeniach o perfekcji. No i szczerze mówiąc, mój mąż jakoś nie narzeka na te „nieperfekcyjne” śniadania. Wręcz przeciwnie, mówi, że cieszy się, że u nas jest znacznie więcej luzu, niż ma to miejsce w jego rodzinnym domu. A stopy to masujemy sobie nawzajem.
Nieperfekcyjna żona
