"Człowiek całe życie haruje od świtu do nocy, a potem okazuje się, że nie stać mnie nawet na wyjazd nad nasze poczciwe, polskie morze. Chciałbym, jak za dawnych dobrych lat, znów rozłożyć swój parawan na plaży w Stegnie, wcisnąć klapki na nogi, włożyć na głowę kapelusz i z dumą popatrzeć dookoła, wiedząc, że oto ja, Janusz, dołączyłem do ekskluzywnego klubu wakacjuszy".
Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Szef wyjeżdża na all inclusive do ciepłych krajów
Mam już po dziurki w nosie tego całego cyrku. Gdzie nie spojrzę, wszędzie zdjęcia z egzotycznych wakacji — palmy, drinki z parasolkami i uśmiechy szerokie jak autostrada. A ja siedzę w pracy i patrzę na szefa, który rozmawia przez telefon z żoną o tym, co ma mu spakować do walizki na all inclusive do ciepłych krajów.
Sam nie wiem, jak to w ogóle możliwe, że człowiek całe życie haruje od świtu do nocy, a potem okazuje się, że nie stać mnie nawet na wyjazd nad nasze poczciwe, polskie morze. Jedyne plaże, które zobaczę w tym roku to te na Google Maps. Chciałbym, jak za dawnych dobrych lat, znów rozłożyć swój parawan na plaży w Stegnie, wcisnąć klapki na nogi, włożyć na głowę kapelusz i z dumą popatrzeć dookoła, wiedząc, że oto ja, Janusz, dołączyłem do ekskluzywnego klubu wakacjuszy.
Mnie nie stać nawet na polskie morze
Ale gdzie tam. Inflacja, ceny idą w górę. Żeby pojechać nad Bałtyk, musiałbym wydać pół pensji na samo zakwaterowanie, nie mówiąc o zakupie nowego parawanu, klapek, konserwy turystycznej, kabanosów i słoika ogórków kiszonych.
Mój szef za kilka dni znów zacznie wrzucać na Fejsa zdjęcia, jak opala się na jakiejś tropikalnej wyspie, a ja będę mógł sobie co najwyżej popatrzeć i opalić prawe ramię przez szybę od auta. On będzie zajadał się krewetkami i kalmarami, a ja będę musiał cieszyć się wczorajszym chlebem z kiełbasą, który Baśka znowu zrobi mi do roboty. Chociaż się staram, jak mogę, oszczędzam na wszystkim, to i tak nie stać mnie na wczasy nad polskim morzem.
Szef to ma życie. A ja co najwyżej mogę zrobić sobie lemoniadę z cytryną z promocyjnej oferty i pochlapać się w basenie ogrodowym z popularnego marketu, który ledwo pomieści mnie i moją kochaną żonę. Tak bardzo chciałbym poczuć się jak szef i w końcu porządnie odpocząć. Zasługuję na to jak nikt inny.
Janusz
