"Moja mama wyprawiła sobie 71. urodziny i zaprosiła wszystkie swoje dzieci. Ona nigdy nie była szczególnie sentymentalna. Dopiero w ostatnich latach pozwala sobie na więcej emocji. Zauważyłam, że się zmieniła i otworzyła na ludzi, ale nie spodziewałam się, że znajdzie miłość i będzie chciała ponownie stanąć na ślubnym kobiercu".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Czekamy na historie pod adresem: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Mama zaprosiła wszystkich bliskich ma 71. urodziny
Gdy tydzień temu mama zaprosiła mnie i mojego męża, a także całe moje rodzeństwo, na obiad z okazji swoich 71. urodzin, przez myśl mi nie przeszło, że gwoździem programu wcale nie będą pyszny tort ani prezenty, ani możliwość spotkania się z całą najbliższą rodziną razem. Mama miała nam do przedstawienia ważną dla siebie osobę i musiała przekazać, co planuje w bliskiej przyszłości.
Dlatego zaprosiła do siebie wszystkich - mnie z mężem, moje rodzeństwo, czyli siostrę i brata z ich dziećmi. Taty już z nami nie było, bo zmarł 10 lat temu, ale wszyscy wciąż tak samo kochaliśmy wracać do rodzinnego domu.
Nikt nie robił tak wspaniałych pierogów i bigosu jak moja mama. W gotowaniu była świetna. Z przyjemnością przychodziliśmy do niej na obiady raz na jakiś czas. Byłam wdzięczna losowi, że mama wciąż jest z nami i zachowuje dobre zdrowie. Te spotkania rodzinne były naszą tradycją, choć ostatnio miałam wrażenie, że mama jest czymś bardzo zajęta.
Mama pokazała pierścionek i oznajmiła, że wychodzi za mąż
Myślałam, że w jej wieku 71. lat już nie interesują jej rozrywki i nie szuka towarzystwa, ale mama mnie zaskoczyła. Zapisała się do klubu dla seniorów i spędzała tam czas z nowo poznanymi ludźmi. Na zajęcia w dzielnicowym domu kultury szła raz w tygodniu. Mieli tam różne warsztaty, dyskusje. Super, bo dzięki temu miała dodatkowe, twórcze zajęcie.
Wiedziałam, że zaprzyjaźniła się z kilkoma paniami w podobnym wieku, które poznała właśnie w tamtym domu kultury. Wspominała także o jednym panu, który często im towarzyszył, ale nie przywiązywałam zbyt wiele uwagi do tej informacji.
Tymczasem na swoje 71. urodziny zaprosiła także tego pana - miał na imię Marian i był od niej o 3 lata młodszy. Też był wdowcem. Nie bardzo wiedzieliśmy, co robi na rodzinnym przyjęciu w domu mojej mamy, aż po pokrojeniu tortu mama wstała i zapowiedziała, że mają nam coś do przekazania, po czym podniosła dłoń w górę i zaprezentowała wszystkim pierścionek na palcu. Oznajmiła, że niedługo wychodzi za mąż. Szklanka wypadła mi z ręki.
To był pierścionek zaręczynowy. Moja mama i pan Marian postanowili, że po wakacjach biorą ślub. Byliśmy całkowicie zaskoczeni takim obrotem sprawy i w pierwszej chwili ani ja, ani moje rodzeństwo nie wiedziało, jak zareagować. Ale mama była na to przygotowana.
Zapewniła nas, że razem z Marianem wiedzą, co robią. Jak się okazało, ta para spotykała się już od pół roku. Pan Marian też był wdowcem. Moja mama wyznała, że późna miłość jest inna niż ta pierwsza, młodzieńcza. Od początku rozmawiają ze sobą wprost, znają swoje oczekiwania. Pomieszkują u siebie nawzajem, ale niedługo zamieszkają razem na stałe. Oboje szukają w życiu tego samego - miłości, spokoju, kogoś, na kim mogą polegać.
Ona nigdy nie była szczególnie sentymentalna. Dopiero w ostatnich latach pozwala sobie na więcej emocji. Zauważyłam, że się zmieniła i otworzyła na ludzi, ale nie spodziewałam się, że znajdzie miłość i będzie chciała po raz drugi wyjść za mąż.
Gdy już oswoiłam się z tą myślą, że moja 71-letnia mama chce znów stanąć na ślubnym kobiercu, przyznałam jej rację. To jej życie i jej sprawa, co z nim zrobi. Przecież nie odmówię jej prawa do szczęścia. Zasłużyła na to, by po latach zajmowania się nami i wychowywania nas, a potem opiekowania się ojcem, w końcu pomyślała o sobie i swoich potrzebach. To jest jej czas.
Agata
