"Mój syn Antoni od kilku miesięcy pracuje za granicą, to też moja synowa Gośka czuje się luźno i nie dba o ich dom. Gdy przyjeżdżam do wnuków, to jestem pod wrażeniem, że na stole w kuchni można znaleźć jednocześnie sztućce, szczotkę do włosów, karmę dla kotów i jeszcze smoczek dla dziecka. Mam wrażenie, że odkąd mój syn wyjechał, to Gośka pokazała swoją prawdziwą twarz. Niezły z niej leniuch".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Prześlij swoją historię na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Moja synowa to mega bałaganiara
Mój syn chyba był zaślepiony jej urodą, bo inaczej nie potrafię tego wyjaśnić. Gdy Antoni wprowadził się z Gośką do swojego nowego mieszkania, wszystko wydawało się idealne. Ona była zawsze uśmiechnięta, zadbana, a dom lśnił czystością. Myślałam, że w końcu znalazł kogoś, kto będzie o niego dbał i wspierał.
Jednak od kilku miesięcy Antoni pracuje za granicą, co też daje Gośce większą swobodę. Wygląda na to, że czuje się luźno i nie dba o ich dom. Każda moja wizyta u wnuków to istny szok. Gdy tylko przekraczam próg ich mieszkania, od razu widzę, że coś jest nie tak.
Kuchnia wygląda jak po przejściu tornada. Na stole, który kiedyś służył wyłącznie do spożywania posiłków, teraz można znaleźć wszystko – od sztućców, przez szczotkę do włosów, karmę dla kotów, aż po smoczek dla dziecka. Rzeczy są porozrzucane na wszystkie strony, a kurz pokrywa każdą powierzchnię.
Canva.com
Porozmawiałam z synem
Pamiętam, jak pewnego dnia, kiedy przyszłam z wizytą, musiałam się przepychać między stertami ubrań i zabawek, żeby dostać się do wnuków. Gdy zobaczyłam stan ich pokoju, aż złapałam się za głowę. Klocki Lego były wszędzie, pościel porozrzucana, a w kącie stała nieposprzątana miska po wczorajszym obiedzie. Zapytałam Gośkę, czy nie przeszkadza jej ten bałagan, na co odpowiedziała tylko z rozbrajającym uśmiechem:
A co tam, przecież dzieci się dobrze bawią!
Zrozumiałam wtedy, że odkąd mój syn wyjechał, Gośka pokazała swoją prawdziwą twarz. Jest niezłym leniuchem. Antoni zawsze opowiadał, że Gośka jest perfekcjonistką, że wszystko musi mieć swoje miejsce. Ale teraz widzę, że była to tylko gra pozorów. Bez niego w domu, nie ma kto trzymać porządku, a jej chyba to nie przeszkadza.
Próbowałam rozmawiać z Antonim, sugerując, że może warto pomyśleć o jakiejś pomocy domowej, skoro Gośka sobie nie radzi. Ale on tylko się śmiał i mówił, że pewnie przesadzam, że to wszystko przez to, że jestem zbyt pedantyczna.
Czasem się zastanawiam, czy on naprawdę tego nie widzi, czy po prostu nie chce widzieć. Bo miłość bywa ślepa, ale bałagan – ten jest zawsze widoczny.
Grażyna
