"Męża śmieszy to, że jego przyjaciel mnie adoruje. Te podrywy coraz bardziej mi się podobają"

Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Prześlij swoją historię na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.

Stary przyjaciel męża adoruje mnie

Niecały rok temu odezwał się do mojego męża jego stary przyjaciel z młodości. Mąż bardzo się ucieszył, gdy ten przyjaciel zamieszkał w naszym mieście. Przyjaźń została odnowiona i początkowo bardzo i mnie to cieszyło. Przestało, kiedy odkryłam, że przyjaciel męża mnie adoruje. Jesteśmy już w wieku mocno zbliżonym do siedemdziesiątki i do głowy by mi nie przyszło, że jeszcze takie dylematy będę mieć.

Zaczęło się od niewinnych komplementów na temat mojego wyglądu, czy też stylu ubierania. Z czasem jednak jego zachowanie stało się bardziej intensywne – czułe spojrzenia, subtelne dotknięcia, a nawet czasami wymyślne prezenty. Najpierw odbierałam to jako przyjazne gesty, jednak z biegiem czasu zaczęły one przybierać na sile.

Mąż śmieje się z tych podrywów i twierdzi, że to są tylko żarty

Próbowałam porozmawiać o tym z moim mężem. Niestety, on uważa, że cała sytuacja to nic więcej niż żarty i że jego przyjaciel po prostu tak się zachowuje, bo ma specyficzne poczucie humoru.

Taki już jest, zawsze żartuje

– słyszę od męża za każdym razem, gdy próbuję wyrazić swoje zaniepokojenie.

Canva

Starałam się też ignorować zachowanie przyjaciela, ale to na nic – jego adoracja staje się coraz bardziej otwarta i jawna.

W ostatnich tygodniach zaczęłam dostrzegać, że te „żarty” zaczynają mi się podobać. Nagle zostałam zauważona i doceniona w sposób, który dawno przestałam odczuwać. Mój mąż jest człowiekiem praktycznym, skupionym na pracy i obowiązkach, i choć bardzo go kocham, to uczucia te wydają się czasem jedynie rutyną.

Przyjaciel mojego męża zaczął pokazywać mi, że wciąż mogę czuć się atrakcyjna i pożądana, a to wrażenie jest bardzo pociągające.

Czuję się jednak winna. Nie chcę zdradzić mojego męża ani zranić jego uczuć, ale jednocześnie zaczyna mi brakować w naszym małżeństwie czegoś, co ten przyjaciel mi oferuje. Jestem rozdarta między lojalnością a emocjonalnym zaangażowaniem, które wciąż rośnie.

Zastanawiam się też, czy to ja przesadzam, czy rzeczywiście powinnam coś z tym zrobić, zanim sprawy zajdą za daleko. A może powinnam skonfrontować przyjaciela i jasno określić granice, mimo że boję się, że to może wpłynąć negatywnie na ich przyjaźń. Do tego przykro mi z tego powodu, że mąż nie wziął na poważnie moich obaw, tylko je wyśmiał. Przypuszczam, że to jest jednym z elementów, który sprawił, że zaczęłam angażować się emocjonalnie w relację z przyjacielem męża.

Basia