"Koszt ugoszczenia jednej osoby na moim przyjęciu oscylował w granicach 3-4 stów, w zależności, od konfiguracji. Właśnie dlatego bardzo zależało mi, aby ludzie potwierdzili mi obecność lub też nie na 100%. Dopominałam się, pytałam i prosiłam o potwierdzenie. Kuzynka dwa razy zapewniała mnie, że będzie na moim ślubie. Raz przy terminie potwierdzenia, a drugi tydzień przed weselem. Tylko co z tego, skoro ona w ostatniej chwili zabrała rodzinę do zoo, a mnie o tym nie poinformowała".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Prześlij swoją historię na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Jestem zdenerwowana na moją kuzynkę
Wesele było drogie, a musiałam ją zaprosić, ponieważ mieliśmy częsty kontakt. Ona ma męża i trójkę dzieci, więc wyszło pięć osób. Na każdego z nich było menu, tort i ciasto na odchodne. Dodatkowo animatorka dla dzieci, a dla dorosłych napoje alkoholowe. Ogólnie, na każdego z gości wyszło prawie 400 złotych.
Tak więc upewniałam się wielokrotnie, czy ludzie przyjdą na moje wesele i przyjęcie. Wszystko po to, żeby nie tracić pieniędzy, bo budżet był napięty. Kuzynka wielokrotnie zapewniała mnie, że weźmie udział w moim ślubie i przyjęciu razem z mężem i dziećmi. Pytałam nawet o najmłodszych, bo czasem ludzie decydują się nie brać ich na wesele.
Tylko to wszystko na nic.

Kuzynka wystawiła mnie do wiatru
Ona chyba myślała, że nie zauważę. Pięciu pustych krzeseł trudno nie zobaczyć, a dzięki rozstawionym winietkom od razu wiedziałam, kto jest nieobecny. Zapytałam ciotki, jej matkę, o nią, ale ona stwierdziła, że nie wie, co się z nią i jej rodziną stało. Zadzwoniłam do niej, ale niestety nie odbierała telefonu.
Pomyślałam, że coś mogło się jej stać. Ale prawda wyszła na jaw dzień po weselu. Na jej profilu na Instagramie zobaczyłam zdjęcia i filmy, które zrobiła 20 godzin wcześniej. Okazało się, że podczas mojego ślubu i przyjęcia, ona z mężem i dziećmi była na wycieczce w większym mieście wojewódzkim, gdzie poszli do zoo i na lody.
Postanowiłam się z nią skonfrontować. Okazja nadarzyła się szybko, bo kilka dni po weselu spotkałyśmy się w sklepie. Oczywiście zapytałam ją o to, co się stało i powiedziałam jej, że wiem o wizycie w zoo. Ona zlekceważyła moje oburzenie i nie rozumiała, gdzie leży problem. Na koniec stwierdziła, że ma prawo robić, co chce ze swoim czasem i pieniędzmi.
Może, tylko szkoda, że nie umie dotrzymać słowa. Jest mi przykro.
Ala