"Mama nie akceptuje mojego narzeczonego. To dla mnie bardzo trudna sytuacja, ponieważ kocham Krzysia i nie wyobrażam sobie życia bez niego. Ona jest sceptycznie nastawiona, ponieważ narzeczony jest ode mnie starszy o 15 lat. Nie podoba się jej to. Myślałam, że mimo wszystko przyjdzie na nasz ślub. A kiedy ja wręczyłam jej zaproszenie, ona je podarła na moich oczach".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Mama nie akceptuje mojego narzeczonego
Kiedy poznałam Krzysia, nie mogłam uwierzyć w swoje szczęście. To mężczyzna moich marzeń. Jest wysoki, przystojny, dobrze zbudowany i inteligentny. Mało tego, doskonale mi się z nim rozmawia, mamy wspólne marzenia i cele. To chodzący ideał, o jakim zawsze marzyłam. Dla mnie wiek jest tylko liczbą i nie ma nawet najmniejszego znaczenia. Co z tego, że on jest straszy ode mnie o 15 lat? Ma też jakąś przeszłość, byłą żonę i dziecko. Ja to wszystko akceptuję i nie widzę w tym niczego złego. Innego zdania jest moja mama, której Krzyś nie spodobał się od samego początku. Ma do mnie pretensje, że związałam się z rozwodnikiem. Uważa, że to wstyd.
Podarła zaproszenie na ślub
Myślałam, że mimo wszystko mama pójdzie po rozum do głowy i przyjdzie na nasz ślub. A ona nie chce o tym słyszeć. Kiedy wręczyłam jej zaproszenie na ceremonię, ona po prostu je podarła na moich oczach. Powiedziała, że nie zamierza uczestniczyć w tej szopce i ma nadzieję, że zrezygnuję, bo ona nigdy nie zaakceptuje Krzysia. Uznała, że woli wymazać mnie ze swojego życia, niż zrozumieć, że ja po prostu kocham tego mężczyznę i nie chcę żadnego innego. Mało tego, planuję mieć z nim dziecko. Co w tym złego? Przecież to normalne, że ludzie się rozstają, a później szukają innej miłości. Nie rozbiłam jego związku, on jest po rozwodzie już kilka lat.
Jak mogła mi to zrobić?
Nie wiem, jak własna matka mogła mi coś takiego zrobić. Przecież jestem jej jedyną córką, a ona nie chce przyjść na mój ślub. Krzysztof chciał z nią porozmawiać, żeby nie sprawiała mi przykrości, ale ona w ogóle nie chce go słuchać. Powiedziała mu, że jestem dla niej porażką, a on zniszczył jej życie. Jak dorosła kobieta może się tak zachowywać? Kompletnie tego nie rozumiem i nie wiem, czy kiedykolwiek jej wybaczę. Na ten moment po prostu nie chcę jej znać.
Zasmucona Córka
