"Wciąż nie mogę dojść do siebie po tym, czego byłam świadkiem na komunii Jakuba. Naprawdę, nawet tak prostej rzeczy Kubuś nie może zrobić sam, tylko rodzice go muszą wyręczać? Coraz bardziej się obawiam, że to dziecko będzie miało trudną drogę, by wyrosnąć na samodzielnego, odpowiedzialnego człowieka, a co dopiero - mężczyznę... Jego rówieśnicy podobnie - teraz jest moda na to, by dziecko nic nie musiało robić, od prac domowych po sprzątanie po sobie, a nawet to, co widziałam wczoraj..."
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Wnuczek miał komunię, a potem obiad w restauracji. Mama zrobiła wszystko za niego
Byłam wczoraj na komunii wnuczka. Jakub ma 9 lat, ale w domu wciąż wołają na niego "Kubuś". 9-latek to już nie jest mały chłopiec... Czasem można zwrócić się zdrobniale, ale litości, nie zawsze.
Rodzice zaprosili na tę komunię wszystkich bliskich, łącznie koło 40 osób. Po uroczystości w kościele impreza przeniosła się do restauracji. Syn mówił, że wydali prawie jak na małe wesele, bo koszt talerzyka aż tak wiele się nie różnił. Zamówili sporo ciepłych dań, żeby nikt nie wyszedł głodny. Stać ich, to czemu nie? Jednak nie to mnie tak zbulwersowało na tej komunii...
Kiedy przyszło do obiadu, zobaczyłam coś takiego, że aż mnie zamurowało! Obsługa przyniosła pieczone ziemniaczki z surówką i kaczkę z sosem żurawinowym albo kotlet schabowy do wyboru. Kuba dostał kotleta — w zasadzie to nie miał wyboru, bo synowa nie chciała, żeby pobrudził tego dnia biały garnitur na różowo tym sosem do kaczki.
Kiedy kelnerka postawiła talerz przed moim 9-letnim wnukiem, nie mogłam uwierzyć własnym oczom! Moja synowa Martynka w moment złapała za nóż i widelec i zaczęła zawzięcie kroić Kubie tego kotleta na kwadratowe kawałeczki. Biedny chłopak siedział i nie wiedział, co ma ze sobą zrobić, a ona piłowała, aż pokroiła cały. Dopiero wtedy nożyk na bok, widelec oddała i wnuczek mógł zacząć jeść...
Uważam, że nie można wyręczać dzieci, bo jak one mają wyrosnąć na odpowiedzialnych ludzi?
Mało się nie zakrztusiłam na widok tego całego cyrku. 9-letnie dziecko, a nie może samo sobie pokroić kotleta? Matka chowa nóż stołowy za swoim talerzem? W głowie mi się to nie mieści... Nie zdawała sobie sprawy, że u nich tak to wygląda.
Przecież Kuba śmiało poradziłby sobie sam, nie potrzebuje wyręczania na każdym kroku, jeszcze przed całą zgromadzoną rodziną! Nawet gdyby się ciut zabrudził, to żaden problem. Większym obciachem jest to, że ona dorwała się do jego talerza. Gdyby moja mama coś takiego zrobiła dla mnie przed wszystkimi, chyba zapadłabym się pod ziemię ze wstydu.
Będę musiała z nimi poważnie porozmawiać... Przecież jeśli chcą wychować chłopaka na samodzielnego człowieka (nie mówiąc już o mężczyźnie), to nie mogą go wyręczać w tak prostych czynnościach. Ale chyba teraz nastała moda na takie zachowania rodzicielskie, a z tych dzieci coraz większe niedorajdy i lenie rosną, zero sprytu...
Co się dziwić, jak dzieci wszędzie się uczą, że nie muszą nic robić. Nawet w szkole, bo przecież prace domowe skasowali, więc już nie trzeba pracować nad niczym, tylko być na miejscu i odsiedzieć swoje. Przecież dzisiaj nauczyciel jest odpowiedzialny za naukę, a nie uczeń. On ma nałożyć wiedzę do głowy, uczeń jest tu tylko biernym pionkiem.
Ze sprzątnięciem brudnych naczyń po sobie albo ogarnięciem własnego pokoju to samo... Przecież mama przyjdzie i zrobi albo tata przyjdzie i zrobi. To oni ponoszą odpowiedzialność za stan pokoju dziecka, a nie dziecko.
Porażka... Jak tak dalej pójdzie, to ani się obejrzą, a wychowają "Kubusia" na życiowego niedorajdę. Koniecznie muszę ich wziąć na rozmowę, tylko czy zrozumieją?
Babcia Renia
