"Zawsze zabieraliśmy babcię na Wielkanoc. Dopóki żył dziadek, to my tam jeździliśmy całą rodzinką. Zawsze było wesoło i zawsze czekaliśmy na tych kilka wolnych dni, które pozwolą nam odetchnąć od trudnej codzienności i spędzić rodzinnie czas. Gdy dziadek odszedł, było smutniej i Wielkanoc spędzaliśmy już u nas. Żeby tworzyć nowe wspomnienia. Ale w tym roku babcia odmówiła przyjazdu do nas na święta. Moje namowy nic nie dały, a gdy wspomniałam, że w takim razie my ją odwiedzimy, uznała, że chce zostać sama. Odkryłam, jaki jest tego powód. Rozpłakałam się".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Trzymamy się razem
Jestem zdania, że rodzina powinna trzymać się razem. Nasi bliscy, to przecież najlepsze, co nas w życiu spotkało.
Ja zawsze uczę moje dzieci, że najważniejszy jest wspólny czas. Bo najpiękniejsze chwile są tak naprawdę za darmo.
Cieszę się, że moje dzieciaczki doskonale o tym wiedzą i doceniają takie momenty jak wspólne spacery brzegiem jeziora, czy wieczorne, niekończące się rozmowy o wszystkim i o niczym.
Choć lubią też dostawać prezenty. Wszyscy lubimy. Ale czy to ważne, czy to upominek za miliony monet, czy tylko malutka niespodzianka za mniej niż 10 zł? Przecież liczy się pamięć.
Nie możemy się doczekać Wielkanocy
To nasze ulubione święta, bo urządzamy sobie wtedy polowanie na zajączka, który rozsypuje w ogrodzie czekoladowe jajeczka. Oczywiście to ja jestem jego wiernym pomocnikiem, ale dzieci o tym nie wiedzą.
Chłopcy dzwonili rozemocjonowani do babci i opowiadali jej tegorocznych planach. Wyjątkowo dużo mówili o upominkach. Bo i siostra wspomniała, że zajączek na pewno coś u niej zostawi i mój brat też.
Krótko po telefonie chłopców, babcia oddzwonił i wyznała, że w tym roku ona nie przyjedzie na Wielkanoc.
Zrobiło mi się przykro
Było mi bardzo przykro, kiedy to usłyszałam. Oczywiście zapytałam od razu, czy jest zdrowa, bo pomyślałam, że może ma jakieś problemu. Ale to nie o to chodziło.
Słyszałam jednak, że jest smutna. Zaproponowałam, że może to my wpadniemy do niej w Wielkanoc, ale odmówiła.
Pojechałam więc z niespodziewaną wizytą. Wiedziałam, że gdy będę patrzeć w jej oczy, na pewno powie mi prawdę.
No i tak było. Okazało się, że babcia dostała w tym roku bardzo wysokie wyrównanie za ogrzewanie, które oczywiście musiała spłacić w całości jeszcze w marcu. Dlatego nie zostało jej pieniędzy na wielkanocne prezenty.
W związku z tym postanowiła, że lepiej będzie, jeśli zostanie w domu.
Zrobiło mi się tak przykro, kiedy to usłyszałam. Przecież ja zawsze powtarzam, że pieniądze nie są najważniejsze.
A jeśli babci tak bardzo zależy, to po prostu kupię więcej słodkości, które to ona będzie mogła podłożyć chłopcom do wielkanocnego gniazdka.
Powiedziała, że przemyśli tę opcję, ale pod warunkiem, że w kwietniu odda mi za to pieniądze. No cóż... Skoro tak chce. Dla mnie najważniejsze jest to, żeby nie była w święta sama.
Mariola
