"Kiedy zgodziłam się na to, żeby zostać matką chrzestną, nie sądziłam, że moja siostra i jej mąż będą mnie traktować w taki sposób. Ich mała córeczka jest dla mnie bardzo ważna, ale nie stać mnie na to, żeby robić jej cały czas kosztowne prezenty. A oni co chwilę wysyłają mi listę rzeczy, która przydałaby się Marysi. Teraz zbliża się jej komunia i już zapowiedzieli, że oczekują grubej koperty".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Tego się nie spodziewałam
Ogromnie kocham córkę mojej siostry. Bez wahania zgodziłam się na to, żeby zostać jej chrzestną. Zależało mi na tym, czułam się z tym świetnie. Kiedy tylko mogę, to odwiedzam moją córeczkę. Zabieram ją na plac zabaw, do sali zabaw, na konie. Wybieram różnorodne atrakcje, bo zależy mi na tym, żeby mała Marysia poczuła się dobrze. Chcę, żeby wiedziała, że jestem dla niej zawsze dostępna. Nie spodziewałam się jednak, że jej rodzice będę mieli wobec mnie tak duże oczekiwania. Co chwilę podsyłają mi listy prezentów i mówią, czego potrzebuje Marysia. Wymuszają na mnie zakupy, a ja przecież nie jestem milionerką.

Zbliża się komunia
Najgorsze jest to, że wielkimi krokami zbliża się komunia mojej córeczki. Oczywiście chcę jej dać odpowiednio dopasowany do niej prezent. Taki przemyślany i od serca. Jej rodzice jednak oczekują po prostu grubej koperty. Już to zapowiedzieli. Powiedzieli, że zależy im na tym, żeby Marysia mogła uzbierać sobie pieniądze, bo później kupi sobie jakąś jedną drogą rzecz. Mało tego, zaznaczyli, że chrzestni to zazwyczaj ofiarowują kilka tysięcy w kopertę i z mniejszą kwotą to nie wypada przyjść. A moim zdaniem nie wypada tak mówić! Ja jednak nie jestem w ogóle asertywna i trudno jest mi odnaleźć się w tej roli.
Jak się zachować?
Sama już nie wiem, jak powinnam się zachować. Co zrobić, żeby wyjść z twarzą, a jednocześnie nie urazić moich bliskich? Boję się, że siostra się na mnie obrazi, a później nie będzie chciała ze mną rozmawiać. To dla mnie najważniejsza osoba i nie wyobrażam sobie takiej sytuacji. Jest mi ogromnie przykro, że takie coś mnie spotkało, bo naprawdę zależy mi na bliskich relacjach z nimi. Jeżeli dalej tak to będzie wyglądać, to ja chyba po prostu nie pójdę na tę uroczystość.
Zdesperowana Matka Chrzestna