"Ja jej mówię, że z pół litra mleka trzeba odlać pół kubka i rozmieszać proszek, a resztę zagotować. Dopiero połączyć. A ona sypie cały budyń do zimnego mleka i wszystko razem miesza, bo po co brudzić dwa naczynia! Jeszcze potem najlepsze, czyli kożuch, wyrzuca! Potem się dziwi, że narzekam na grudki..."
Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Dla mnie to oczywiste, jak gotować budyń
Czasem nie mogę dogadać się z żoną, ale nasza ostatnia kłótnia to już szczyt... Zaczęło się od błahej sprawy, a na koniec - mam wrażenie - powstrzymał ją tylko kodeks karny!
Poszło o to, jak powinno się gotować budyń... Serio, dla mnie to temat w ogóle nie do dyskusji! Przecież wystarczy odwrócić opakowanie i wszystko tam jest napisane jak krowie na rowie.
Weź pół litra mleka, wlej do gara, zostaw pół kubka. W tej małej ilości mleka rozrób proszek budyniowy... rozmieszaj i to dopiero wlej. Wtedy zagotuj, ciągle mieszkając.
I jak tak zawsze robię, toteż nic dziwnego, że zawsze wychodzi idealnie gładki. Nigdy nie jest tak, że jesz i nagle w zębach czujesz tę surową mąkę ziemniaczaną z rozgryzionej nagle grudy... Nie ma nic gorszego niż te burchle w budyniu! I nie ma nic lepszego niż stężały kożuch na wierzchu - mniam!
Żona uważa, że ona wie lepiej, jak zrobić budyń
Tymczasem żona zazwyczaj stanie nade mną jak żandarm i dyryguje, żebym wlewał wszystko naraz do gara, a potem wymaga, żebym stał i to mieszał w nieskończoność!
Ostatnio nie miałem ochoty wysłuchiwać pouczeń, tylko po prostu poszedłem do kuchni przygotować nam deser, jak lubię...
Ale Agnieszka akurat musiała wejść po coś i się zaczęło... Jak tylko zobaczyła, co robię, głosem nieznoszącym sprzeciwu poleciła mi wlać wszystko do garnka, póki jeszcze nie jest za późno.
Powiedziałem, że nie ma mowy, gotuję zgodnie z instrukcją... To się zdenerwowała, że ona tego jeść nie będzie, poza tym, to bez sensu, bo brudzę niepotrzebnie drugie naczynie. Śmiało można zrobić w jednym i uniknąć dodatkowego bałaganu. Poza tym pewnie zostawię ten wstrętny kożuch, jak to ja, ZAWSZE muszę coś schrzanić, nawet najprostszą rzecz...
Płynnie przeszła do całej listy moich grzechów. Przy okazji rykoszetem oberwało się teściowej, że mnie nie nauczyła reguł w kuchni. A na koniec, jak podzieliłem budyń na dwie miseczki i podałem jej na zgodę, ostentacyjnie zebrała kożuch i wywaliła prosto do kosza.
I jak tu z taką gadać?
Damian
