"Smutno mi było, jak dostałam to zaproszenie. Kamilka jest naprawdę grzecznym dzieckiem. Nikomu nie przeszkadza i grzecznie bawi się sama. Najpierw miałam zapytać, czy mogę ją wziąć. Siedziałaby u mnie na kolanach. Ale później stwierdziłam, że jak zapytam, a młodzi powiedzą, że to wykluczone, to już na pewno będę musiała ją zostawić w domu. A tak kupię jej śliczną sukieneczkę, dam bukiet kwiatów dla młodej i wszyscy będą się nią zachwycać. Przecież jej nie wyrzucą?"
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Kiedyś to było nie do pomyślenia
Jak się organizowało wesele, to brało się pod uwagę potrzeby małych gości, których przede wszystkim się na to wesele zapraszało.
Nasza rodzina jest duża, to fakt. Rozumiem też, że obecna cena za osobę na weselu do niskich nie należy, ale przecież takim maluchom to się liczy połówkę. To chyba nie jest problem, żeby to zapłacić? Zbiera się na to wesele i tak przez kilka miesięcy.
Jak zobaczyłam zaproszenie, było mi przykro. Szczególnie że ja od dawna już nie jestem z ojcem Kamilki, a nie mam też nikogo innego. Więc dostałam zaproszenie bez osoby towarzyszącej.
Wszyscy będą się bawić, a ja co?
Nie dość, że będę się martwiła, że mała sama w domu, to jeszcze będę tylko patrzeć na zadowolonych, podpitych wujków czy kuzynów, którzy tańcują ze swoimi partnerkami.
Co im ta moja córcia przeszkadza? Ja bym poszła na wesele z innym nastawieniem i nie byłoby stresu, że dziecko samo w domu.
Zabiorę ją!
Teoretycznie trochę ryzykuję, bo mogą zwrócić mi uwagę, a z drugiej strony, czy młodzi będą chcieli psuć sobie ten dzień jakąś kłótnią, czy przykrą rozmową?
Małą ładnie ubiorę, kupię jej kwiatki dla panny młodej i nikt nie będzie umiał spojrzeć na nią ze złością, zwłaszcza że to naprawdę urocze dziecko.
Zje tyle, co nic, a ja posadzę ją sobie na kolanach i miejsca nie zajmie. Dla mnie to nie problem, a naprawdę będę się czuła lepiej.
Ale na wszelki wypadek naprawdę nie zapytam młodych, czy mogę tak zrobić, bo boję się odmowy i wtedy już naprawdę nie będzie wymówki.
Gdybym ja organizowała teraz wesele, na pewno wzięłabym pod uwagę małych gości. Mieliby dostęp do zabaw z animatorami i swój własny kącik.
Przecież te dzieci to radość. Jak można je pomijać w zaproszeniach? Jest mi naprawdę przykro, że zostałam tak potraktowana.
Róża
