„W życiu jest mi trochę pod górkę. Nie mam bogatej ciotki z Ameryki, która zasypałaby mnie fortuną w spadku, ani znajomych przy kasie, którzy poratowaliby mnie pożyczką w potrzebie. Szczerze powiedziawszy, ledwo wiążę koniec z końcem. W zeszłym miesiącu zmarła moja mama, która samotnie wychowywała mnie od dziecka. Poszłam do kancelarii parafialnej, żeby — zgodnie z jej wiarą — zorganizować katolicki pochówek. Dałam w kopertę co łaska, a ksiądz potraktował mnie w taki sposób. Tego się nie spodziewałam!”
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Moje życie nie jest usłane różami
Pracuję na kasie w markecie, gdzie nie zarabiam kokosów. Moja pensja jakimś cudem zazwyczaj wystarcza mi do pierwszego. Nie mam bogatej ciotki z Ameryki, która zasypałaby mnie fortuną w spadku, ani znajomych przy kasie, którzy poratowaliby mnie pożyczką w potrzebie. Szczerze powiedziawszy, ledwo wiążę koniec z końcem.
Powiecie, że trzeba było się uczyć, to bym nie marudziła. Zamiast wkuwać na sprawdziany, musiałam zajmować się chorą babcią, gdy mama chodziła do pracy. Samotnie wychowywała mnie od dziecka i też nie miała w życiu łatwo.
Mama była dla mnie najważniejsza i zawsze starała się, żeby niczego mi nie brakowało. W zeszłym miesiącu zupełnie nieoczekiwanie, odeszła. Jej śmierć była dla mnie ogromnym ciosem i choć sama jestem ateistką, zgodnie z jej wiarą i przekonaniami zajęłam się organizacją katolickiego pogrzebu.
Dałam w kopertę co łaska, a ksiądz mnie tak potraktował
Tak, jak wspominałam wcześniej, nie ociekam bogactwem. Wręcz przeciwnie, ledwo stać mnie na podstawowe wydatki. Ten miesiąc był dla mnie wyjątkowo trudny pod względem finansowym. Mimo to dałam do koperty 20 zł i poszłam do kancelarii parafialnej, żeby — zgodnie z wiarą mojej mamy — zorganizować jej katolicki pochówek.
Nigdy nie przypuszczałam, że zostanę tak potraktowana w miejscu, gdzie teoretycznie powinno okazywać się jakieś zrozumienie i miłosierdzie względem bliźniego. Ksiądz przy mnie otworzył kopertę i zrobił zdziwioną minę. Był wręcz zażenowany kwotą, którą tam zobaczył.
Powiedział, że znał moją matkę i jest pewien, że byłoby jej za mnie wstyd, gdyby widziała, jak się zachowałam. Starałam się zachować spokój, ale po chwili wybuchnęłam głośnym płaczem i wybiegłam stamtąd. To, co się stało, przechodzi ludzkie pojęcie!
Na szczęście udało mi się załatwić sprawę w innej parafii. Gdy opowiedziałam o tym zajściu tamtejszemu proboszczowi, powiedział, że zgłosi sprawę do kurii i zrobią z tym porządek. Całe szczęście, że istnieją jeszcze normalni księża.
Roksana
