"Mam na imię Ania i mam 19 lat. Ten sylwester miał być wyjątkowy, a do dzisiaj nie mogę przestać płakać. Tak bardzo mi smutno. Chłopak, w którym od dawna jestem zakochana, wreszcie zwrócił na mnie uwagę i zaprosił mnie na imprezę sylwestrową. Byłam przeszczęśliwa. Ale ten chłopak złamał mi serce. O północy całował się z inną dziewczyną. Postanowiłam jak najszybciej wrócić do domu. Kiedy tak szłam przez wieś, słyszałam, jak ludzie wiwatują, śmieją się, śpiewają. Czułam, jak moje oczy napełniają się łzami. Nie wiem, jak mam sobie z tą sytuacją poradzić".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Wymarzony chłopak zaprosił mnie na sylwestra
W Piotrku kochałam się od dawna, niestety on nie był mną zainteresowany. Nie byłam też na tyle odważna, żeby zacząć go podrywać, a nawet żeby podejść i zagadać. Onieśmielał mnie, bo jest bardzo przystojny. Większość dziewczyn na niego leci i z takimi laskami wiedziałam, że nie będę miała szans.
Ale niespodziewanie kilka dni przed sylwestrem Piotrek podszedł do mnie, jak stałam z koleżanką pod sklepem i zapytał, czy pójdę z nim na imprezę sylwestrową. Przez chwilę nie byłam w stanie mu odpowiedzieć. Ale w końcu powiedziałam, że chętnie z nim pójdę.
Imprezę tę organizowali w remizie nasi wspólni znajomi. Cieszyłam się, że będzie więcej znanych mi osób, to będę czuła się chociaż troszkę swobodniej. Musiałam tylko wymyślić, w co się wystroić, a nie mam w tym wprawy, bo rzadko chodzę na imprezy.
O północy Piotrek pocałował inną dziewczynę
Starsza siostra pomogła mi kupić nową sukienkę i dodatki. Zrobiła mi też w dniu sylwestra super makijaż i ułożyła fryzurę. Nigdy tak się nie stresowałam. Z Piotrkiem miałam spotkać się już w remizie.
Kiedy tam przyszłam, on już był na miejscu. Od razu do mnie podszedł i zaprowadził do stolika, przy którym mieliśmy zarezerwowane miejsce. Serce dudniło mi z emocji tak bardzo, że bałam się, że Piotrek to słyszy! W głowie mi się kręciło i nogi miałam jak z waty.
Żołądek miałam tak ściśnięty, że nie byłam w stanie nic zjeść. Na początku było trochę drętwo, ale Piotrek mnie zabawiał i zaczęłam się rozluźniać. Dobre było też to, że dużo było znajomych i jakoś ta impreza się w końcu rozkręciła.
Dopiero przed północą byłam w stanie cokolwiek zjeść. Chciałam też napić się szampana i bałam się, że jak to zrobię na pusty żołądek, to źle się poczuję. Dlatego Piotrek poszedł sam na plac przed remizą, na którym mieliśmy wszyscy odliczać do Nowego Roku. Ja miałam do niego dojść, jak dokończę śledzia. Pojadłam, napiłam się soku jabłkowo-miętowego, żeby przy pocałunku z Piotrkiem ładnie pachniało mi z buzi. Założyłam płaszcz i wyszłam na plac. Wyszłam w trakcie, jak już trwało odliczanie. Kiedy wybiła północ, stałam i patrzyłam jak na środku placu Piotrek całuje się z naszą wspólną koleżanką.
Wróciłam do środka po torebkę i poszłam do domu. Kiedy tak szłam przez wieś, słyszałam, jak ludzie wiwatują, śmieją się, śpiewają. Czułam, jak moje oczy napełniają się łzami. Po pół godziny drogi dotarłam do domu i wślizgnęłam się do swojego pokoju. Zobaczyłam, że Piotrek wysłał mi sms-a o treści:
Gdzie jesteś?
Początkowo nie chciałam mu nic odpisywać, ale żeby nie zaczął mnie szukać, to odpisałam tylko:
W domu.
Chyba się zorientował, że widziałam, co zrobił, bo już nic więcej nie napisał. Do tej pory nawet nie zadzwonił, w ogóle w żaden sposób nie próbował się ze mną skontaktować. I bardzo dobrze, bo złamał mi serce. Najgorsze jest to, że ja Piotrka i tamtą koleżankę często będę widywać i kompletnie nie wiem, jak mam się przy nich zachowywać. Nie wiem, co mam robić. Jest mi strasznie smutno.
Ania
