"Mam to szczęście, że mój poród nie był bardzo wymagający. Naczytałam się wcześniej tych wszystkich historii o kobietach, które źle wspominają to wydarzenie i bardzo się bałam. Nastawiłam się na najgorsze i może dlatego byłam pozytywnie zaskoczona tym, co naprawdę się wydarzyło. Dwa dni po porodzie czułam się jak nowo narodzona. Miałam mnóstwo energii, właściwie nic mnie nie bolało i miałam ochotę góry przenosić. Stwierdziłam, że skoro mój synek jest na tyle grzeczny, że póki co tylko je i śpi, to wykorzystam ten moment i zabiorę go do fryzjera. To rozpętało prawdziwą burzę z moją teściową".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Niedawno zostałam mamą
Ile szczęścia daje mi rodzicielstwo, to wiem tylko ja i pewnie inne matki. Spodziewałam się, że początki będą trudne i sam poród zmiecie mnie z nóg. A ja naprawdę dobrze go przeżyłam. Nie wspominam go jako przykrego obowiązku. Sam poród pozostał dla mnie przepięknym wspomnieniem, do którego będę chciała kiedyś wrócić.
W dodatku mój tygodniowy obecnie synek również jest mało absorbującym dzieckiem.
Wystarczy, że go nakarmię na żądanie i odłożę do łóżeczka, a da o sobie znać dopiero w czasie kolejnego karmienia.
Postanowiłam, że mogę z nim wyjść
Ja wiem, że niektórzy uważają, że z takim maluszkiem to się z domu ruszać nie powinno. Ale skoro oboje czuliśmy się super, a dodatkowo pogoda była przepiękna, to dlaczego miałam nie skorzystać?
Teściowa mnie ostrzegała, że lepiej, żeby przed chrztem żadnych obcych ludzi synek nawet nie widział. Ale przecież ja widziałam, że niektóre aktorki czy celebrytki, to już na drugi dzień po porodzie chodzą z dzieckiem na jakieś spotkania, jak się dobrze czują.
Postanowiłam więc, że trochę o siebie zadbam. Bo u fryzjera nie byłam już dobry miesiąc i moje włosy wyglądały naprawdę kiepsko.
Nic nikomu nie powiedziałam
Po prostu wyszłam i wróciliśmy do domu po 3 godzinach. W tym czasie zdążyłam raz małego nakarmić i przebrać i oczywiście umówiłam się w salonie, że oprócz mnie nie będzie innych klientek. Dziewczyny zadbały o to, żeby małemu było dobrze, a mnie potraktowały jak księżniczkę.
Wyszłam taka zadowolona. Mąż od razu zauważył, że coś zrobiłam z włosami. Pochwalił fryzurę, ale też to, że jestem taka zaradna. Ja oczywiście zadbała o to, żeby mały nie wdychał farby.
Ale tego samego dnia przyszła do nas teściowa. Na wejściu też pochwaliła moją nową fryzurę i od razu zapytała, jak mój partner dał sobie radę pierwszy raz sam z małym.
Nie zrozumieliśmy, o co jej chodziło, bo przecież takiej próby jeszcze nie było. Teściowa szybko dodała:
Bo byłaś u fryzjera, więc mój wnusiu był z tatusiem?
No nie był. Powiedziałam jej szczerze, jak to wyglądało, a tak jak na mnie wsiadła, to się zrobiłam taka malutka.
Zwyzywała mnie od najgorszych, a ja poczułam się jak dziecko, które jest karcone za coś bardzo złego.
Doprowadziła mnie do takiego stanu, że naprawdę zaczęłam mieć wyrzuty sumienia. Zamierzałam pójść jeszcze do stylistki paznokci, ale mi się odechciało. Czy ja naprawdę zrobiłam coś aż tak bardzo złego?
Klaudia
