"Gdybym wiedziała, jak to się skończy, w życiu nie zgodziłabym się na takie rozwiązanie! No ale w teorii świetnie się to przedstawiało. My bez zadłużeń będziemy mieć praktycznie własne mieszkanie, a i teściów do pomocy przy ewentualnych wnukach. Z kolei oni w przyszłości pomoc, kiedy nadejdą ich stare lata. Tylko co z tego, skoro oni do wszystkiego się wtrącają przy remoncie naszego piętra? Najgorsze jest to, że już sporo kasy wyłożyliśmy. Co robić"?
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Jestem załamana wizją naszej przyszłości
Miało być pięknie, a wyszło jak zwykle. Kiedy rodzice Wiktora, mojego męża, zaproponowali nam wspólne zamieszkanie, mój facet od razu zapalił się do tego pomysłu. Ja nie byłam zachwycona, ponieważ marzyłam o własnych czterech kątach, a nie dzieleniu się domem z teściami.
No ale kiedy okazało się, że będziemy mieć całe drugie piętro dla siebie, to zmiękłam. Wiadomo, że do kupna domu czy mieszkania potrzebne są spore fundusze, których nie mamy, a remont wyjdzie taniej, zwłaszcza że przestrzeń jest w całkiem niezłym stanie. Tak więc zgodziłam się, jednocześnie nieświadomie podpisując na siebie cyrograf.
Dlaczego czerwona lapmka nie zapaliła mi się w głowie?
Pierwszy alarm, który zignorowałam pojawił się, kiedy teść zaczął nas wypytywać o wizualizację piętra, co chcemy zrobić i zmienić. Oponował już przy wymarzonej wannie, na rzecz bardziej oszczędnego prysznica, a także na rodzaj fug w łazience. Skrytykował płytę indukcyjną w kuchni i automatyczną suszarkę na pranie. Wymusił na nas wręcz zmianę decyzji.
Później było już tylko gorzej. Wraz z teściową wtrącają się do każdej rzeczy, nawet do koloru ścian w sypialni, kiedy ogłosiliśmy, że będziemy mieć czerwoną farbę! Chciałam w odwecie mu powiedzieć, że łatwiej będzie mi podtrzymać ogień w łóżku, dzięki temu kolorowi, ale się powstrzymałam. Chyba niesłusznie.
Ostatnio wymyślili, abyśmy już teraz wykończyli pokój dla dziecka, bo później znowu robota, huk, brud i niedogodności. Tylko że ja nawet w ciąży nie jestem! Planujemy powiększyć rodzinę za dwa lata, o ile się uda, a ten chce już teraz pokój urządzać!
Najbardziej boli mnie to, że się na to zdecydowaliśmy i nie mogę im odpysknąć, ponieważ w końcu to ich dom, więc i piętro. Wiktor nie gadał z nimi o przepisaniu domu, a i mnie jest głupio o to zagadywać. Najgorsze jednak jest to, że kasa, którą wkładamy w remont jest nasza, a nie możemy jej wydać tak, jak chcemy. Co robić?
Ewelina
