"Ślub za dwa tygodnie, a ja mam ogromnego moralniaka... Wszystko przez wieczór panieński i kawalerski! Mój narzeczony ma tu dużo kumpli i będą się bawić w najlepsze, mają już swoje tajemnicze plany, których za nic nie chcieli mi zdradzić, a ja? Też marzę o tym, by jakoś symbolicznie uczcić, że już panienką długo nie będę... Zaprosiłam więc kilka najbliższych mi osób, chcąc spędzić z nimi kulturalnie czas. Problem w tym, że nie tylko koleżanek. Gdy Lodzia się o tym dowiedziała... Tego to się nie spodziewałam!"
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Niebawem wychodzę za mąż. Tylko co z wieczorem panieńskim?
3 lata temu za uczuciem pognałam na drugi koniec kraju. Oboje tak ustaliliśmy, bo jego firmy i ziemi nie dałoby się przenieść. Dlatego to ja zmieniłam swoje środowisko, zostawiłam za sobą większość znajomych...
Czuję się przez to trochę samotna. Ale warto było, bo równocześnie czuję coraz bardziej, że Piotr jest miłością mojego życia i jestem we właściwym miejscu i z właściwym człowiekiem.
Za dwa tygodnie bierzemy ślub, a ja już nie mogę się tego doczekać, aż pójdę do ołtarza w białej sukni. Odkąd byłam małą dziewczynką, miałam już wizję tego dnia. I niebawem miała się ziścić.
Sen z powiek spędzała mi tylko wizja wieczoru panieńskiego... Mój Piotrek ma tu więcej kolegów, bo to jego rodzinne strony. Świadek organizuje mu imprezę, będzie na niej mnóstwo kumpli i kawalerów z rodziny. Nie mam pojęcia, co planują, bo za nic nie chcieli się wygadać.
Co innego ja... Mam tutaj w zasadzie dwie koleżanki i kolegę z pracy. Przez te 3 lata więzi z przyjaciółmi z moich stron trochę się rozluźniły... Przejrzałam listę gości i trochę się podłamałam. Z przykrością musiałam stwierdzić, że na wieczór panieński właściwie nie mam kogo zaprosić.
Nie chciałam zrezygnować z zabawy, więc zaprosiłam, kogo chciałam
Moje najlepsze koleżanki z rodzinnych stron nie byłyby w stanie przyjechać na panieński, bo to prawie 700 km... Wolą być obecne na ślubie i weselu.
Partnerki kolegów męża - sama nie wiem, żadnej z nich nie znam i nawet nie mam kontaktu do nich, część to po prostu osoby towarzyszące. Jakoś nie widzę ich jako towarzyszek ostatniej panieńskiej soboty w moim życiu.
Też bym chciała bawić się wystrzałowo i zapamiętać tę noc na zawsze, ale nie mam z kim jej spędzić! W końcu, jak mówiła matka w "Koglu-Moglu": "Łoj, córuś, długo już ty panienką nie będziesz"... To ostatnia szansa na nieskrępowaną zabawę, zanim zostanę mężatką!
Stwierdziłam więc, że nie zrezygnuję z imprezy panieńskiej. Tyle że zaprosiłam na nią tych, z którymi mam najlepszy kontakt - na moich warunkach! Kameralnie i bez ekscesów. Mieliśmy iść do klubu we czwórkę: ja, dziewczyna świadka (którą zdążyłam poznać pół roku temu i złapałyśmy fajny kontakt), a także koleżanka i... kolega z pracy, który jest singlem.
To bardzo fajny, ułożony chłopak. Wskoczymy wszyscy w jakieś tematyczne przebrania i będziemy się świetnie bawić. Prawdę mówiąc, miałam w nosie to, że będą się na naszą grupkę gapić w klubie, gdy zobaczą faceta na wieczorze panieńskim. Potańczymy, zamówimy sobie kolorowe drinki, ale nie będę siedziała samotnie w domu. Piotrek też nie miał nic przeciwko. Zna Darka i akceptuje.
Gdy teściowa się dowiedziała, kazała odwołać ślub
Nie przewidziałam jednego... reakcji naszej Lodzi. Lodzia, tzn. pani Leokadia, to moja przyszła teściowa. Nie wiem, czy to Piotrek jej powiedział, że na moim panieńskim będzie mężczyzna, czy od kogoś innego się dowiedziała... Pewnie ktoś inny, bo Piotrek nadal żyje w błogiej nieświadomości... Podczas gdy teściowa zrobiła z tego taką aferę, że klękajcie narody!
Przyszła do mnie pod nieobecność Piotra i zrobiła mi awanturę, że to obraza i skandal jest! Żeby panna sprowadzała sobie kawalera na tydzień przed ślubem... Ona się nie zgadza na żaden ślub, ani grosza więcej nie da na wesele! Co ludzie będą gadać, jeśli to się wyda! Wstyd przed wszystkimi...
Powiedziała, że mam wybierać: albo odwołać wieczór panieński i wykreślić tego kolegę z listy gości weselnych, albo odwołać ślub, bo ona się na to nie zgodzi! Jak mogła w ogóle tak pomyśleć i od razu mnie osądzić!
Siedzę i płaczę, bo żadnej z tych rzeczy nie chcę zrobić...
Załamana
