"Partner zostawił mnie jeszcze w ciąży, więc od początku jesteśmy same. Ja i Natalka. Musiałam przejść przez wszystkie trudy macierzyństwa samotnie. To sprawiło, że niezwykle związałam się z córką. Teraz ma sześć lat, a mi trudno jest ją nawet zostawić na weekend u moich rodziców".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Jestem bardzo związana z córką
Ciąża była planowana. Wtedy myślałam, że mój ówczesny partner wszystkiemu podała. Sam chciał mieć dziecko, tak przynajmniej deklarował. Rzeczywistość okazała się zupełnie inna. Tomek zostawił mnie, kiedy jeszcze byłam w ciąży. To mnie przytłoczyło. Początkowo nie wiedziałam, jak sobie z tym wszystkim poradzę. Szybko okazało się jednak, że jestem silniejsza, niż mogłoby się wydawać.
Sama przetrwałam wszystkie trudy macierzyństwa. Poradziłam sobie z tym bez żadnego problemu. Czasami bywało ciężko, ale nigdy się nie załamałam, ani nie poddałam. To sprawiło, że jestem bardzo związana z córką. Natalka dziś ma sześć lat i jest moim oczkiem w głowie. Śpimy razem w łóżku, jemy posiłki, wspólnie sprzątamy. Nie wyobrażam sobie, żeby moje życie miało wyglądać inaczej.
Bardzo się o nią martwię
Muszę jednak przyznać, że bardzo martwię się o moją córeczkę. W towarzystwie innych osób jest bardzo nieśmiała. Nie ma zbyt wielu koleżanek i nie potrafi samodzielnie podejmować decyzji. To mnie trochę przytłacza. Nie chciałam wyrządzić jej krzywdy, a okazuje się, że to przywiązanie jest chyba nadmierne.
Najgorsze jest to, że nawet ja sama boję się ją zostawić samą na noc u dziadków. A z moimi rodzicami ma całkiem dobry kontakt. Wiem, że ja też potrzebuję czasami chwili dla siebie. Mogłabym wtedy wyjść z koleżankami na miasto czy umówić się na jakąś randkę, ale chyba nie jestem w stanie tego zrobić.
Obawiam się, że ta więź jest zbyt silna
Martwię, że moja córka nie poradzi sobie w przyszłości. Obawiam się, że ta więź, którą razem wytworzyłyśmy jest jednak zbyt silna i może się okazać, że dziecko nie poradzi sobie w prawdziwym życiu. Co dziś mogę zrobić, żeby to jakoś odkręcić? Wierzę, że jestem w stanie, ale to dla mnie może okazać się bardzo bolesne. Nie wiem, jak odciąć pępowinę.
Zatroskana Matka
