"Miesiąc temu nagle odszedł od nas mój tato. Nikt się nie spodziewał, że tak szybko zabierze go choroba... Zwłaszcza on sam! Miał jeszcze piękne plany na życie. Chciał zostawić przeszłość za sobą i dlatego polecił mi kupić dom, w którym zamieszka na stare lata. Pół roku przed śmiercią rozpruł więc materac i wyjął stamtąd zwitki banknotów... Było tego tyle, że niemal wystarczyło na dom! Dostałem je w darowiźnie, dołożyłem resztę i kupiłem ten dom na siebie. Zrobiłem wszystko zgodnie z jego wolą, lecz nie dopełniliśmy jednej formalności, bo nie spodziewaliśmy się jego śmierci... No i się porobiło..."
Publikujemy list naszego czytelnika. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Mój tata płacił za jeden dawny błąd
Jestem najstarszy z trojga rodzeństwa. Gdy parę lat temu zmarła moja mama, to ja najczęściej pomagałem tacie, bo został sam. Moi dwaj młodsi bracia mieszkali daleko, woleli wielkomiejski klimat, a nie małe miasteczka.
Dokładniej mówiąc, tata nie tyle został sam, ile ze swoimi długami - które ciągnęły się za nim pół życia i komplikowały każdą sprawę. A to wszystko za jeden błąd młodości. Tata kiedyś prowadził firmę i zgodził się podżyrować pożyczkę swojemu wspólnikowi...
Nie musicie pytać, jak to się skończyło. Facet zwiał, a mój tata został ze wszystkim. Nie pomogły żadne odwołania. Tułał się przez to od wynajmu do wynajmu, nigdy na swoim.
Chciał kupić dom, więc zrobiliśmy darowiznę i wszystko kupiłem ja
W końcu jednak na stare lata tato chciał zerwać z przeszłością. Marzył mu się własny kąt. Gotówkę na ten cel oszczędzali z mamą latami... Chcieli kupić za to dom. Razem nie zdążyli, lecz ojciec nie zrezygnował. Po tych wszystkich zawirowaniach na rynku nieruchomości brakowało mu jeszcze prawie 150 tysięcy...
Zaoferowałem, że mu to dołożę. Ojciec wyjął więc wszystkie zwitki banknotów wsadzone do materaca, przeliczył i przekazał mi w ustnej darowiźnie, żebym wypełnił jego wolę. Z oczywistych względów kupiłem dom na siebie.
Tato dostał dożywotnie zamieszkanie w domu... Lecz zanim dopięliśmy wszystkie formalności (prócz jednej), tata zdążył pomieszkać dwa miesiące i trafił do szpitala. Wylew... Nawet nie przypuszczaliśmy, że z tego nie wyjdzie! Nikt z nas się tego nie spodziewał, łącznie z samym tatą.
Rodzeństwo zrzekło się spadku, lecz chcą czegoś innego
Tak jak przypuszczałem, moje rodzeństwo odrzuciło spadek. Ja zresztą też - po co spłacać czyjeś długi, zwłaszcza że to nawet nie mój tato je narobił...
Nie przypuszczałem jednak, że bracia wyciągną rękę po dom, w którym teraz mieszkam! Jedyną moją winą było to, że nie zgłosiłem darowizny, gdy ojciec jeszcze żył... Nie mieliśmy do tego głowy - gdy tata jeszcze żył, chciałem najpierw zapewnić mu dach. Potem dopiero zastanawiać się nad resztą.
Pół roku temu nikt nic nie powiedział, za to teraz jednak moje rodzeństwo jest oburzone i domaga się udziału w darowiźnie. Jakim prawem? Przecież kupowałem ten dom dla taty i jeszcze tyle dołożyłem! A tato nie chciał odchodzić i ani myślał o podziale między mnie i obu braci... To wszystko było z myślą o nim i jego zabezpieczeniem.
Nie wydaje mi się, żebym był braciom coś winien. Tylko jak mam teraz dowieść swoich racji, skoro tata nie żyje?
