"Moja wnuczka Antosia to przesympatyczna dziewczyna. Jest w takim wieku, że musi się wyszaleć i spędzać czas ze znajomymi. Jej matka kompletnie zabrania jej wychodzenia do modnych miejscówek na imprezy dla nastolatków i nie daje kieszonkowego. A ja chcę jej pomóc, więc dwa razy w miesiącu, gdy u mnie zostaje na weekend daję jej kilkadziesiąt złotych, aby zaszalała. Niech ma!"
Publikujemy list naszej Czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Nie pamięta wół, jak...
Moja córka Hania odkąd stała się mamą nastolatki, to zaczęła być bardzo rygorystyczna. W ogóle nie pozwalała mojej wnuczce na żadne imprezy ze znajomymi, czy piżama party z koleżankami. Tosia często na to narzekała, a ja jako matka powiem: nie pamięta wół jak cielęciem był. Bo Hania też w młodości to nawet z domu uciekała, aby do rana śpiewać ze znajomymi na ogniskach.
Ale ja jestem babcią nowoczesną i nie w głowie mi umierać, dlatego rozumiem Tosię. Jestem żywym przykładem tego, że życie nie kończy się na pewnym wieku, a mądrość wyniesiona z lat pozwala spojrzeć na świat w sposób wyważony i pełen empatii.
Moja wnuczka, młoda i pełna energii, znajduje się w okresie życia, który jest pełen odkryć, fascynacji i pragnienia doświadczania świata. Imprezy z przyjaciółmi moim zdaniem, oczywiście z umiarem są bardzo potrzebne. Bo to po prostu uczy budować więzi!
Ryzykowne wyjścia
Niestety, moja córka, matka mojej wnuczki, ma inne zdanie na ten temat. Uznaje, że pewne formy spędzania czasu są nieodpowiednie lub ryzykowne. Rozumiem, że obawia się o dobro mojej wnuczki, jednak wierzę, że istnieją zdrowe i bezpieczne formy rozrywki, które pozwalają młodym ludziom czerpać radość z życia.
Niestety, moje przekonania nie spotkały się z aprobatą mojej córki. Jej zaniepokojenie i złość wynikają z troski o dobro i bezpieczeństwo wnuczki. Wielokrotnie dochodziło do ostrej wymiany zdań na ten temat, przy czym ja starałam się wyjaśnić, że moje intencje są dobre i oparte na miłości do rodziny. Niestety jak grochem o ścianę...
Dlatego też, z miłością i zrozumieniem, postanowiłam wspierać moją wnuczkę finansowo na okazje, które pozwolą jej się bawić, nawiązywać relacje i rozwijać pasje. Póki co, moja córka Hania nie wie, że Tosia wychodzi dwa razy w miesiącu na imprezki. Ale może to i lepiej, a ja z Tosią mam obietnicę, że często melduje mi co u niej słychać i wraca na czas.
Wierzę, że taki rodzaj wsparcia jest formą wyrażenia mojej troski i chęci, by moja wnuczka była szczęśliwa.
Zwariowana Babi
