"Moja teściowa mieszka w USA. Odkąd podczas rozmowy online zobaczyła, jak noszę moje 2-tygodniowe dziecko zawiązane w chustę i słodko śpiące, podczas gdy ja zbieram pranie... Wprost czułam, że ona coś kombinuje, bo na widok bawełnianej szmaty minę miała ciekawą. Dobrze się domyśliłam! Po 3 tygodniach przyszła do nas paczka z modnym, usztywnianym nosidłem z opcją przodem do świata, które nadaje się do wszystkiego oprócz noszenia dzieci! Powiedziałam mężowi, żeby pod żadnym pozorem nie ważył się wsadzać w to naszego syna, i jasno mu wyłożyłam przyczyny. Cóż, on bezmyślnie jej wypaplał, a ona się obraziła... Dobrze, że powtórzył jej tylko część rozmowy..."
Publikujemy list naszej czytelniki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Spełniłam swoje marzenie o chustonoszeniu dziecka. Nie mogłam mu dać większej bliskości
Niedawno urodziłam. Mój drugi synek na w tej chwili 6 tygodni i już z troski o jego zdrowie zdążyłam niechcący poróżnić się z moją mieszkającą za Oceanem teściową...
Wszystko przez to, że w mojej drugiej ciąży oglądałam w internecie mnóstwo filmików o metodach noszenia dzieci w chuście. Gdy Kuba przyszedł na świat i wyszliśmy ze szpitala, zaprosiłam do domu doradcę chustonoszenia i nauczyłam się podstawowych wiązań, żeby móc go nosić od pierwszych dni życia. Nie miałam koleżanki, która by mi to pokazała, ale całe szczęście, że są osoby uczące tej sztuki.
Przy pierwszym dziecku się nie odważyłam, ale przy drugim zaryzykowałam i okazało się to znacznie prostsze, niż myślałam. W dodatku chroni kręgosłup maluszka i zapewnia właściwą pozycję bioderek.
Niby taka chusta to niewiele, a totalnie odmieniła jakość mojego macierzyństwa! Dzięki niej Kubuś może czuć się bezpiecznie blisko mamy, a ja mam wolne ręce i więcej czasu i spokoju, by ogarnąć sprawy domowe i starszaka. Coś cudownego. Myślałam, że teściowie też docenią tę bliskość, bo nie omieszkałam im o wszystkim powiedzieć.
Teściowa nie mogła znieść, że noszę noworodka w chuście
Wspominałam teściowej o tym, że zamierzam nosić Kubusia w chuście, ale chyba nie do końca ogarnęła, o co mi chodzi... Gdy synek miał 2 tygodnie, teściowa zadzwoniła do mojego męża akurat, gdy zbierałam pranie z suszarki na balkonie, a Kubuś słodko spał, wtulony we mnie jak kangurek.
Od razu wyczułam zmianę nastroju na łączach... Mama mojego męża wręcz zaczęła się litować nad wnuczkiem, że on taki związany i jak tak dalej będę go tłamsić, to nic świata nie zobaczy... Zapewniałam ją, że są też inne wiązania, a dziecku taka pozycja pasuje, ale nie była przekonana. Cóż, w USA chyba nie jest to aż tak popularne.
Odniosłam wrażenie, że teściowa coś wykombinowała za naszymi plecami, i się nie myliłam! Po 3 tygodniach przyszła paczka z USA, a w niej... wypasione, kupione za grube dolce i totalnie nienadające się do niczego nosidło! Ale modne za Wielką Wodą... Podobno tam się tak nosi. Masakra...
Wytłumaczyłam mężowi, co z tym ustrojstwem jest nie tak: sztywne plecki, które uniemożliwiają ergonomiczną pozycję; panel między nóżkami, który bardziej przypomina wygąbkowane stringi niż podparcie dla malutkiego ciałka, brak podparcia pod uda, przez co nóżki zwisają, a bioderka cierpią... No i noszenie przodem do świata - dla kręgosłupa to najgorsze, co może być! Nie bez powodu tego typu nosidła nazywają się "jajogniotami".
Cóż, nie chciałam żadnej afery, ale mąż nieopatrznie powtórzył to swojej mamie - na szczęście bez ostatniego zdania, bo chyba obraziłabym się na amen... Teraz się do mnie nie odzywa, bo jestem niewdzięczną matką! Szkoda, że zapomniała o jednym - sama zapomniała zapytać, czy w ogóle życzymy sobie takiej przesyłki. Można było porozmawiać przed faktem.
Może jak jej przejdzie foch, da sobie pokazać i wyjaśnić na spokojnie, czemu nie pozwolę włożyć w to dziecka nawet na 5 minut. Oby. Jeśli nie, to trudno, zdrowie dziecka ważniejsze.
Beata
