"Ostatnio musiałam przy komputerze dokończyć ważny projekt... W trakcie spotkania online wparował do pokoju mój syn i koniecznie chciał, żebym poświęciła mu chwilkę! Poprosiłam, żeby pobawił się z tatą, a ja za kwadrans skończę i dołączę... Ale młody nie chciał do taty, tylko koniecznie do mnie ASAP. Mąż próbował go czymś zająć, a wtedy Antek pacnął go klockiem i powiedział coś takiego, że kopary nam opadły! W dodatku nie chciał przeprosić za to, co zrobił i powiedział... Mąż się zdenerwował i dał mu szlaban na plac zabaw — nigdzie nie pójdzie, póki nie przeprosi za swoje zachowanie... A mieliśmy takie fajne plany na popołudnie... I co ja mam teraz zrobić? Po czyjej stronie stanąć?!"
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Mąż i syn wrócili do domu. Ja jeszcze pracowałam...
Czasami mam wrażenie, że mieszkam w jakimś domu wariatów... Mam 40-letniego męża i czteroletniego syna. Mąż kończy pracę wcześniej i odbiera syna z przedszkola. Są w domu koło 16:00, a ja do 17:00 muszę jeszcze być przy komputerze, bo pracuję zdalnie. Zdarza się niestety, że to generuje jakieś konflikty, ale ostatnia sytuacja kompletnie rozłożyła mnie na łopatki!
Wczoraj musiałam dokończyć ważny projekt i omawiałam jeszcze ostatnie szczegóły na spotkaniu online z resztę zespołu i przełożonym. Na szczęście miałam wyłączoną kamerkę, kiedy do pokoju wparował Antek.
Wyciszyłam szybko mikrofon, przytuliłam go i cicho wyjaśniłam, że mama ma właśnie spotkanie, więc powinien iść i pobawić się z tatą. Ja za 15 minut skończę, a wtedy będę mogła do nich dołączyć. A po południu pójdziemy na plac zabaw i do parku linowego, bo umówiliśmy się tam z jego ciut starszym kuzynem.
Tyle że Antek tak się stęsknił, że nawet nie słuchał, co usiłowałam mu wyjaśnić... Uparł się, że musi być mama, już, teraz i koniec!
Gdy syn prosił o chwilę uwagi, interweniował tata
Antek o niczym innym nie chciał słyszeć, tylko mama i mama... i zdecydowanie nie zachowywał się cicho. Zaczął mi skakać pluszowym miśkiem po klawiaturze, więc mąż interweniował, pogroził palcem i zabrał mu tę zabawkę, mówiąc, że nie odda, póki mały się nie uspokoi i nie przeprosi mamy za przeszkadzanie w pracy.
Po chwili za rękę wyprowadził Antka z mojego pokoju, nakazując, żebym została. Zdążyłam tylko zauważyć, że na środku salonu stoi wielkie pudło z klockami. Myślałam, że na tym się skończy, a to był dopiero początek! Nasz 4-latek kompletnie nie miał nastroju na zabawy z tatą i mimo że mąż usilnie starał się go czymś zająć, młody miał to w nosie.
Walnął ojca największym klockiem, zaczął się szarpać i tupać, po czym wykrzyczał na cały głos, że... on nie chce już z nami mieszkać, bo jesteśmy okropni! Bo i tak on nas nic a nic nie obchodzi! A zabawki może sobie tata zabierać, mama i tak mu je odda...
Nie zdążyłam w porę zareagować i wyszła z tego kaszana
Zdębiałam... Słysząc takie rzeczy, napisałam szybko do przełożonego, że muszę opuścić spotkanie chwilę wcześniej... Ale zanim dostałam akcept, zdążyłam jeszcze usłyszeć zza drzwi, że mój mąż, uderzony klockiem, strasznie się wkurzył i zapowiedział synowi, że nie może nas bezkarnie obrażać - w tym domu nie będzie tolerowania takich zachowań. Ma nas przeprosić, zwłaszcza mamę.
Jak tego nie zrobi, to może się pożegnać z placem zabaw na najbliższy tydzień, bo będzie miał szlaban! Nigdzie nie pójdzie, dopóki nie zrobi, co powinien. Antek ani myślał przepraszać, tylko uciekł do swojego pokoju, aa ja stanęłam w drzwiach, nie wiedząc kompletnie, od czego zacząć ogarnianie tej sytuacji...
Nie wiem teraz, czy mam konsekwentnie trzymać stronę męża, bo jest rodzicem, czy jednak odpuścić synowi to koszmarne zachowanie... Czemu on się tak zawziął?! Obraził rodziców i jeszcze nie chce powiedzieć głupiego "przepraszam"!
Mieliśmy takie fajne plany na popołudnie, a teraz to wszystko poszłoooo.... Jeden siedzi naburmuszony przed TV, a drugi chlipie w poduszkę...
Zdezorientowana mama
