"Początek roku szkolnego i od razu w klasie mojego syna są same problemy, ponieważ rodzice uważają, że wrzesień powinien być miesiącem bez prac domowych i klasówek. Denerwuje ich to, że nasza wychowawczyni ma zupełnie inne podejście. Ja z kolei sądzę, że pani Ania jest świetnym pedagogiem i wychowawcą".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Rodzice są gorsi od dzieci
Wychowawczyni mojego syna jest osobą młodą, która ma jeszcze wiele pasji w sobie i chęci do działania, dlatego podoba mi się sposób, w jaki pracuje z dziećmi i przekazuje im wiedzę z matematyki. Zawsze potrafi w ciekawy sposób przekazywać materiał i przede wszystkim widać zaangażowanie z jej strony, co jest dość nietypowe w dzisiejszych czasach, ponieważ większość nauczycieli chce zrobić swoje i iść do domu, a pani Ania jest osobą z powołaniem i to widać od razu.
Problem pojawia się jednak nie w tym, że jest osobą wymagającą i chce, aby dzieci się uczyły, ale rodzicom tychże dzieci nie pasuje to, że wychowawczyni już we wrześniu zapowiedziała jedną klasówkę, a ponadto zadaje pracę domowe, co w ich odczuciu jest zdecydowanym przegięciem, bo wrzesień powinien być miesiącem, jak oni to nazywają, miękkiego lądowania.
Dzieci nie powinny się uczyć?!
Uważam, że dzieci miały po to wakacje, aby odpocząć i nie potrzebują kolejnego miesiąca do tego, aby przyzwyczajać się do szkoły, ponieważ był na to czas i miejsce w okresie letnim. Ponadto sugerowanie, że nauczycielka jest zbyt wymagająca, bo zadaje prace domowe i zapowiada klasówki dwa tygodnie przed terminem, to już jest naprawdę lekka przesada. Nie podoba mi się sposób, w jaki rodzice oczekują od pani Ani tego, aby zmniejszyła ilość zadawanych ćwiczeń.
Są przy tym bardzo roszczeniowi i nie rozumieją tego, że wychowawczyni chce dzieci czegoś nauczyć i przygotować do egzaminów w przyszłości. Ręce opadają, gdy się słucha ich gadania i pomyśleć, że ci ludzie w taki lub jeszcze gorszy sposób rozmawiają o tym w domu przy dziecku. Zamiast empatii i wdzięczności za to, jaka pani Ania jest, to rodzice straszą ją dyrektorem i niektórzy wręcz mówią o tym, że doprowadzą do sytuacji, w której nauczycielka nie znajdzie pracy w żadnej szkole. Czy to jest normalne zachowanie? Polemizowałabym i to bardzo!
Wiktoria
