"Zapisałam Amelkę do przedszkola, ale wcześniej dokładnie ją na to przygotowałam. Zadbałam o wsparcie jej odporności, bo nie mogę sobie pozwolić na przesiadywanie w domu z wiecznie chorym dzieckiem. Niestety w środę widziałam zaglikane dziecko w szatni. Mamusia twierdziła, że to przez płacz, bo synek aklimatyzuje się do nowego miejsca. Wiedziałam, że ściemnia i miałam rację! Mija tydzień przedszkola, a córcia już z gilem. Ja się załamię".
Publikujemy list naszej czytelniczki. Tekst został zredagowany przez Styl.fm. Masz historię do opowiedzenia? Prześlij ją na: [email protected]. Wybrane teksty opublikujemy. Zastrzegamy sobie prawo do redakcji tekstu.
Córka poszła do przedszkola
Amelia ma trzy lata i w tym roku poszła do przedszkola. Nie ukrywam, że szykowaliśmy się na ten dzień od dawna. Gdy urodziła się córcia, miałam plan powrotu do pracy od razu po macierzyńskim. Ja zawsze kochałam swój zawód i nie wyobrażałam sobie robić dłuższej przerwy.
Życie totalnie wywróciło nasze plany do góry nogami. Amelia urodziła się jako wcześniak, miała sporo zawirowań zdrowotnych. Pierwszy rok minął nam dość szybko, ale nie tak jak sobie wymarzyliśmy. Ciągłe chodzenie po lekarzach, codzienna rehabilitacja i mnóstwo zajęć. Nie tak sobie to wyobrażałam. Łatwo się domyślić, że plany zawodowe zeszły na drugi plan.
U nas pierwsze urodziny były magiczną chwilą, po której cały trud zaczął przynosić wspaniałe efekty. Melcia dogoniła rówieśników i zaczęła się rozwijać książkowo. Macierzyństwo nabrało blasku i postanowiłam w końcu się nim nacieszyć. Choć wcześniej byłam pracoholiczką, teraz powrót do firmy zszedł na drugi plan. Zostałam na wychowawczym i dopiero jak Amelia skończyła trzy latka, postanowiliśmy oddać ją do przedszkola.
canva.com
Córka już jest chora
Po naszych zdrowotnych przejściach przykładam ogromną wagę do kwestii profilaktyki. Córka ma trzy lata i do tej pory udało nam się uniknąć antybiotyków. Owszem miała drobne infekcje, ale zawsze nasze domowe sposoby wystarczały. Sporo dają też specyfiki na odporność. Nie jakieś wymyślne z apteki, tylko naturalne, oparte na czosnku, cebuli, malinach. Dbamy też o suplementację witamin.
Amelia poszła tydzień temu pierwszy raz do przedszkola, a ja po latach siedzenia w domu do mojej ukochanej pracy. Szybko przypomniałam sobie, jak to kocham. Oczywiście bałam się, jak nie wiem, ale okazało się, że nie wypadłam z rynku i nadal doskonale sobie radzę.
Ostatnio podniosło mi się ciśnienie. Zaprowadziłam córę do przedszkola, a w szatni jeden chłopiec z jej grupy smarkał i miał całe zaszklone oczy. Zresztą nie tylko mi, inni rodzice też zwrócili na to uwagę. Jego mamusia szybko wyczuła, że jest na cenzurowanym i na całe pomieszczenie powiedziała małemu:
No już nie rozpaczaj Jasiu, bo aż kataru z tego płaczu dostałeś.
Niestety to nie była rozpacz, a początek infekcji, która dopadła też Amelcię. Wróciła z gilem i dość niewyraźna. Ja nie mogę sobie pozwolić na siedzenia na zwolnieniu, dopiero co wróciłam do firmy i muszę się wdrożyć. Tyle razy słyszałam o nieodpowiedzialnych rodzicach, którzy puszczają chore dzieci do przedszkoli, no to teraz mam żywy przykład, jak to wygląda. Jestem wściekła i jak tak to ma wyglądać, to ja nie wiem!
Anna, 36 lat
