"Oczywiście, nie nastawiałam się, że moja teściowa będzie aniołem – tyle się słyszy o trudnych relacjach z matkami mężów... Wiedziałam, że może być różnie, ale nie spodziewałam się, że osoba, która urodziła mojego spokojnego męża, jest taką harpią! Problemy zaczęły się już przed ślubem, przy każdym naszym spotkaniu krytykowała we mnie dosłownie wszystko! Potem na weselu odstawiła taki cyrk, że szkoda gadać... Ale prawdziwy koszmar zaczął się, kiedy zostałam żoną jej syna. Zaczęła mną dosłownie pomiatać! Pewnego dnia powiedziałam Michałowi wprost: albo zrywasz kontakty z nią i mamuśka z piekła rodem znika z naszego życia, albo ja odchodzę!"
*Publikujemy list naszej czytelniczki.
Mąż to moja wielka miłość
Michała pokochałam niemal od pierwszego wejrzenia. To łagodne spojrzenie, ten uśmiech, ta czułość... Ideał! Sama jestem raczej porywcza i nerwowa, więc jego spokój działał na mnie łagodząco, doskonale się uzupełnialiśmy.
Z mamą Michała przed ślubem nie widywałam się zbyt często, ale już te nieliczne spotkania dały mi do zrozumienia, że przyjaciółkami nie zostaniemy. Pani Aldona to przeciwieństwo Michała – jest krzykliwa, agresywna, wszędzie wietrzy podstęp. No i nic się jej nie podoba! Zawsze krytykowała moje zachowanie, ubranie, a nawet gesty!
Próbkę pełni swoich możliwości dała na naszym weselu. Obraziła się niemal na początku, już nawet nie pamiętam, o co poszło. W każdym razie resztę imprezy spędziła na wymyślaniu niestworzonych historii na mój temat i opowiadaniu ich gościom. Byłam wściekła, choć z całych sił starałam się ją ignorować i nie pozwolić, żeby zepsuła mój wyjątkowy dzień.
Teściowa nie ma żadnych hamulców!
Niestety po ślubie było już tylko gorzej. Przeprowadziliśmy się do miasta, z którego pochodzi mój mąż. Oboje dostaliśmy tam atrakcyjne oferty pracy, grzechem byłoby nie skorzystać. Jednak automatycznie oznaczało to zamieszkanie niedaleko teściowej. I wtedy okazało się, że ta kobieta nie ma żadnych hamulców.
Teściowa zaczęła wpadać do nas bez zapowiedzi niemal codziennie. Niestety mój mąż wspaniałomyślnie dał jej komplet kluczy, więc na nic było udawanie, że nie ma nikogo w domu. Przychodziła i narzekała. Nie podobało jej się, jak urządziliśmy mieszkanie, co mamy w lodówce i jak często odkurzamy. O przytykach pod moim adresem już nawet nie wspominam...
Michał sprawiał wrażenie, jakby zachowanie matki w ogóle mu nie przeszkadzało. Niby jej słuchał, ale tak naprawdę chyba nie dopuszczał do siebie tych złośliwych tyrad. Niestety nie słuchał też moich próśb, żeby z nią poważnie porozmawiał, żeby wyznaczył granice, żeby zrobił coś, aby ta kobieta była w mniejszym stopniu obecna w naszym życiu!
Nie przewidziałam, że Michał tak zareaguje na moje ultimatum
Pewnego dnia nie wytrzymała i po kolejnym nalocie teściowej wybuchnęłam. Wygarnęłam Michałowi, że nie słucha moich próśb, że pozwala swojej matce mnie niszczyć, że mu na mnie nie zależy. Postawiłam mu ultimatum: albo mamusia, albo ja. Teraz myślę, że może trochę za ostro zagrałam, ale naprawdę byłam już sfrustrowana do granic możliwości.
A co zrobił mój Michał? Powiedział, że to wszystko go przytłacza i że potrzebuje się zastanowić, co dalej robić. Spakował najpotrzebniejsze rzeczy i wyprowadził się do kolegi. Jutro minie miesiąc, od kiedy nie ma go w domu.
Teściowej też nie. Ale teraz to nie ona zaprząta mi głowę...
Natalia
