"Nie spodziewaliśmy się, że nasze wesele będzie dla co niektórych takim problemem... Od początku wiedzieliśmy, że chcemy pielęgnować tradycję rodzinnych spotkań, więc nawet nie myśleliśmy o tym, żeby zdecydować się na sam ślub... Wesele musiało być! Nie mamy dużej rodziny, oboje dobrze zarabiamy, stać nas było na uroczystość na 98 osób. Zaprosiliśmy wszystkich z rodziny i najbliższych znajomych. Zrozumiałe, że kto nie mógł, ten grzecznie dziękował za zaproszenie... Jednak chrzestny mojej narzeczonej przebił wszystkich! Gdy Marzenka usłyszała, z jakiego powodu go nie będzie, aż się zagotowała..."
*Publikujemy list naszego czytelnika
Zaprosiliśmy na wesele całą rodzinę
Z Marzenką jesteśmy razem od 5 lat. Oboje marzyliśmy o tym, by w końcu sformalizować nasz związek przed ołtarzem i móc do siebie mówić per "mężu" i "żono".
Oboje wiedzieliśmy też, że chcemy wyprawić wesele. Dobrze zarabiamy, więc nie był to wielki problem. Ja pochodzę z rodziny, która ceni sobie tradycyjne wartości. Nie jest to duża rodzina, bo moi dziadkowie mieli tylko po jednym, dwoje dzieci, ale za to staramy się utrzymywać ze sobą kontakt.
Wiecie, jak to jest... Rodzina spotyka się najczęściej tylko na pogrzebach i weselach. Mało kto organizuje już zjazdy rodzinne i najczęściej młodsze pokolenie nawet nie wie, jak miało na imię rodzeństwo ich babć i dziadków i czy ci ludzie w ogóle jeszcze żyją.
My chcieliśmy inaczej. Dlatego na nasze wesele zaprosiliśmy wszystkich członków rodziny łącznie z rodzeństwem naszych dziadków i oczywiście z dziećmi.
Prócz tego na liście gości było czworo naszych najbliższych znajomych, łącznie uskładało się niemal 100 osób.
Zdarzało się, że ktoś odmówił. Ale chrzestny Marzenki przebił wszystkich
Zrozumiałe, że kto nie mógł, ten grzecznie nam odmawiał i przepraszał. Wiadomo, że trafiają się też jakieś sytuacje losowe: ktoś zachoruje, ktoś złamie nogę, ktoś inny nie dostanie tyle urlopu, żeby przylecieć z zagranicy, ktoś inny miał akurat datę porodu... Kilka osób odmówiło nam w wyznaczonym terminie. Trudno, tak wyszło.
Jednak ojciec chrzestny mojej żony przebił wszystko... To nasza bliska rodzina, brat mamy Marzenki. Mieszka razem z żoną jakieś 60 km od nas, więc stosunkowo blisko. Dzieci nie mają, ale mają za to psa na podwórku. Wydawało mi się, że utrzymujemy z nimi dobre kontakty.
Gdy pojechaliśmy do nich z zaproszeniem, prześcigali się w podziękowaniach i zapewniali, że na pewno będą. Nawet nie pomyśleliśmy, że mogłoby być inaczej.
Nie wiem, co takiego się zadziało, że na dzień przed ostatecznym terminem potwierdzenia chrzestny zadzwonił do Marzenki i powiedział, że on z żoną jednak nie przyjdą.
Przeprosił i już chciał się rozłączać, ale Marzenka była tak zdziwiona, że w pierwszym odruchu zapytała o powód nieobecności.
Wtedy on wyskoczył z tekstem, że... nie mogą przyjść, bo ich dom mnie może zostać sam!
I że co my sobie wyobrażamy, jak oni mieliby zostawić całe obejście na pastwę losu... Jeszcze ich ktoś okradnie, jak będą balować.
Marzenka aż się zagotowała! Co to w ogóle za wymówka?! Zwłaszcza że mają psa, który przypilnuje podwórka...
Moja żona nie wytrzymała i wprost powiedziała, żeby wujek nie wymyślał, bo ten powód to jest jakaś głupia wymówka. Dodała, że nie zależy nam na prezentach, tylko na tym, żeby byli z nami w tym dniu i żeby rodzina była razem.
A kopertą niech się nie przejmują...
Ale wujek nie dał się przekonać. Wesele za tydzień i trochę nam przykro, że go zabraknie... Ale chyba nie wypada go dalej nakłaniać i psuć sobie nastrój przed tak ważnym dniem...
Przyszły pan młody
