"Gdy to piszę, drżą mi ręce. Dziwnym trafem, wszystkie trzy osoby, które zmarły tragicznie, były niezwykle dla mnie ważne. To tej pory ignorowałam takie myśli, ale po tej trzeciej śmierci już dłużej nie mogę... Jestem przekonana, że ktoś rzucił na mnie klątwę i to ja przyciągam te złe moce! Nie mam pojęcia, dlaczego tak się stało, bo nigdy nie interesowałam się pogrzebami, ani złą energią... Jestem przerażona. Jestem żoną i matką. Boję się o swojego męża i dzieci, że im też coś się stanie. Proszę, pomóżcie! Czy macie jakieś pomysły, jak zdjąć z siebie klątwę?"
*Publikujemy list naszej czytelniczki.
Aż 3 bliskie mi osoby zmarły tragicznie!
Ja wiem, że będziecie się śmiać, ale naprawdę coś jest na rzeczy... Ostatnio przeczytałam u was list o tym, że pogrzeb babci przybrał nieoczekiwany obrót, a cały kościół aż zamarł i było tam sporo ciekawych odpowiedzi, więc pomyślałam, że może ktoś z waszych czytelników zna się na zjawiskach paranormalnych i może coś mi doradzi. Otóż mam wrażenie, że... ktoś rzucił na mnie klątwę i nie mam pojęcia, jak się od niej uwolnić.
Chodzi o to, że aż 3 ważne i bliskie mi osoby, zmarły tragicznie! Pierwszą śmiercią, którą przeżyłam najmocniej, była śmierć mojej kuzynki. Byłyśmy w tym samym wieku i wiadomo, jak to dzieci, dużo i często się razem się bawiłyśmy i byłyśmy bardzo zżyte. Każda impreza rodzinna należała do nas.
Później, gdy byłyśmy nastolatkami, trochę się od siebie odsunęłyśmy, ale i tak lubiłyśmy się i utrzymywałyśmy ze sobą kontakt. W pewnym momencie mam wrażenie, że moja kuzynka zaczęła szukać wrażeń i często sprzeciwiała się rodzicom, podczas gdy ja byłam tą "grzeczną dziewczynką" i zawsze słuchałam swoich rodziców.
Nigdy nie zapomnę tego wieczora. Moja ś. p. kuzynka pewnego majowego wieczora przeszła przez tory kolejowe w niedozwolonym miejscu. Niestety los chciał, że w tym momencie przejeżdżał pociąg z dużą prędkością... Była bez szans. Amelia miała wtedy zaledwie 15 lat i całe życie przez sobą. Nigdy się nie dowiedziałam, czy specjalnie przechodziła w niedozwolonym miejscu, czy po prostu nie doszacowała swoich możliwości.
Jedno wiem na pewno. To była straszna tragedia dla całej naszej rodziny, która już na zawsze odcisnęła na nas piętno. Na pogrzebie wylałam morze łez. Byłam pewna, że to najtragiczniejsza rzecz, która mnie w życiu spotkała i nic gorszego już mnie nie spotka. Jednak bardzo się myliłam...
Druga śmierć
Drugą osobą, która zmarła tragicznie, był mój wujek. Wujek Stacho był bardzo ciepłym i wesołym człowiekiem, ale lubił suto zakrapiane imprezy i niestety za kołnierz nie wylewał. Już jako dziecko czułam, że on w ten sposób odreagowuje stres — niestety jego żona zdradziła go, a potem rzuciła.
Mimo tego nieszczęścia, które go w życiu spotkało, wujek Stacho na zewnątrz był bardzo wesołym człowiekiem i starał się mnie rozweselić, jak mógł. Miałam bardzo wymagających rodziców, ale miałam wrażenie, że wujek chciał mi to wynagrodzić i np. zawsze dawał mi prezenty. Nigdy nie zapomnę, jak w latach 90. wujek wziął mnie na stragan i pozwolił, żebym wybrała sobie kilka kaset popularnych wykonawców, które mi później kupił! Byłam bardzo szczęśliwa, bo moi rodzice na wszystko mi żałowali i nie kupowali mi takich rzeczy. W końcu mogłam czymś zaszpanować w klasie!
Niestety na początku lat 2000. mój wujek wsiadł za kierownicę, wtedy gdy nie powinien wsiadać. Jego samochód roztrzaskał się na kilkaset kawałków... Nie było, czego zbierać.
Nie mogłam przeżyć, że coś takiego mnie znów spotkało! Po raz drugi w moim życiu straciłam jedną z najważniejszych i życzliwych mi osób! Wtedy jednak wciąż myślałam, że to przypadek...
Ktoś rzucił na mnie klątwę!
Trzecią osobą, która zmarła tragicznie, był mój św. pamięci brat... To wydarzyło się niedawno. Ja i mój brat w dzieciństwie, jak to dzieci, często darliśmy koty i się sprzeczaliśmy. Ze względu na to, że ja byłam dziewczynką, a ona chłopcem, w młodości nie mieliśmy wiele punktów zaczepienia. Jednak wszystko zmieniło się o dziwo, gdy skończyliśmy 20 lat i oboje wyjechaliśmy na studia. Okazało się wtedy, że jesteśmy dla siebie ogromnym wsparciem i możemy na siebie liczyć.
Zarówno ja jak i mój brat wróciliśmy do rodzinnej miejscowości po studiach i tu osiedliśmy. Mój brat się ożenił, ja wyszłam za mąż... Mój brat został ojcem, ale za punk honoru postawił sobie, że wybuduje dom dla swojej rodziny!
Maciej pracował na 2 etaty, a po godzinach własnymi rękami wykańczał swój dom. Sam kładł panele, sam malował ściany, a i nawet gładzie potrafił zrobić. Oczywiście próbowaliśmy go hamować, bo widzieliśmy, że się zaharowuje...
Ale mój brat był nieugięty. Odpowiadał, że odpocznie po śmierci. No i odpoczął. Tuż przed końcem budowy domu, dostał zawału serca! Jego ciało nie wytrzymało tak silnego stresu i przemęczenia...
Gdy to piszę, drżą mi ręce. Dziwnym trafem tak się zdarzyło, że wszystkie 3 osoby, które zmarły tragicznie, były niezwykle mi bliskie i niezwykle dla mnie ważne. To tej pory ignorowałam takie myśli, ale po tej trzeciej śmierci już dłużej nie mogę...
Zaczęłam wierzyć w to, że to ja mam jakąś klątwę i przyciągam złe moce! Doszło do tego, że boję się o swoją rodzinę — tą, która jeszcze żyje.
Jestem matką i żoną. Drżę, gdy myślę o moim mężu i dzieciach. Boję się, że im też coś się stanie. Błagam, pomóżcie, czy macie jakiś pomysł, jak zdjąć z siebie tę klątwę?
Zachodzę w głowę, kiedy mogłam na siebie ściągnąć tę klątwę i nic nie przychodzi mi na myśl. Nigdy nie byłam zainteresowana pogrzebami, ani złymi mocami, więc nie mam pojęcia, dlaczego akurat mnie to spotkało...
Posiadaczka klątwy
